Nauka chińskiego: pisanie znaków tradycyjnych z lekcji 8

Wybierz sposób prezentacji kolejności kresek:

愛 ài: kochać, miłość.

Pisanie znaku:

Komponenty: 爫 zhǎo pazur, chwytająca ręka (u góry); 冖 mì pokrywka; 心 xīn serce; 夊 suī stopa idąca powoli (u dołu).

Etymologia: 愛 przedstawia rękę 爫 chwytającą serce 心 osłonięte pokrywką 冖, a całość niosą niepewne kroki 夊 zmierzające ku drugiej osobie. Pierwotna idea to cenne uczucie, które się chroni i ofiarowuje, idąc ku ukochanej osobie. Forma uproszczona 爱 zastąpiła 心 + 夊 znakiem 友 („przyjaciel”) – stąd popularna gra słów: „uproszczona miłość to miłość bez serca”.

Ewolucja znaku:

Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
爱 爱 爱 爱 爱

歡 huān: radość, wesołość (w 喜歡 xǐhuān „lubić, cenić”).

Pisanie znaku:

Komponenty: 雚 guàn czapla, bocian (po lewej, element fonetyczny); 欠 qiàn szeroko otwarte usta (po prawej).

Etymologia: 歡 to ideofonogram (znak fonetyczno-semantyczny). 雚 guàn („czapla”) wnosi wymowę, a 欠 qiàn przedstawia człowieka z szeroko otwartymi ustami. Znak przywołuje głośne wyrażanie radości: krzyk, śmiech ze szczęścia. W szerszym znaczeniu 歡 znaczy „radosny, zadowolony”. W połączeniu z 喜 xǐ tworzy 喜歡 xǐhuān „lubić, cenić”.

Ewolucja znaku:

Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
欢 欢 欢 欢 欢

貓 māo: kot.

Pisanie znaku:

Komponenty: 豸 zhì klucz dzikiego zwierzęcia o długim ciele, używany przy kotowatych (po lewej); 苗 miáo kiełek, młoda sadzonka (po prawej, element fonetyczny).

Etymologia: 貓 to ideofonogram. Klucz 豸 wskazuje, że chodzi o zwierzę o długim ciele (używany przy kotowatych, panterach itp.), a 苗 miáo wnosi wymowę, a zarazem przywołuje miauczenie kota. W formie uproszczonej 猫 klucz 豸 zastąpiono kluczem 犭 (wariant znaku 犬 „pies”).

Ewolucja znaku:

Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
猫 猫 猫 貓 猫

隻 zhī: klasyfikator małych zwierząt (kotów, psów, ptaków…); zhǐ: tylko.

Pisanie znaku:

Komponenty: 隹 zhuī ptak o krótkim ogonie (u góry); 又 yòu prawa ręka (u dołu).

Etymologia: 隻 to ideogram przedstawiający rękę 又 trzymającą ptaka 隹 schwytanego. Pierwotnie oznaczał schwytanie jednego ptaka (w przeciwieństwie do 雙 shuāng „dwa ptaki”, który przedstawia dwa 隹). W szerszym znaczeniu 隻 stał się klasyfikatorem zwierząt liczonych pojedynczo (jeden kot, jeden pies, jeden ptak…). Znaczenie pochodne zhǐ „tylko” zapisuje się w formie uproszczonej jako 只.

Ewolucja znaku:

Kości wróżebne Brązy Pismo pieczęciowe Pismo standardowe Uproszczony
Zapis znaku 隻 w piśmie na kościach wróżebnych Zapis znaku 隻 w piśmie na naczyniach z brązu Zapis znaku 隻 w piśmie pieczęciowym 隻 只

點 diǎn: punkt, kropka; trochę; godzina (一點 yì diǎn = godzina pierwsza).

Pisanie znaku:

Komponenty: 黑 hēi czarny (po lewej); 占 zhàn zajmować (po prawej, element fonetyczny).

Etymologia: 點 to ideofonogram. Klucz 黑 hēi („czerń”) wskazuje pierwotne znaczenie: małą czarną plamkę, punkt. 占 zhàn wnosi wymowę. W szerszym znaczeniu 點 oznacza punkt, znak, ale też „trochę” oraz pełną godzinę: 一點 yì diǎn „godzina pierwsza”.

Ewolucja znaku:

Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
点 点 点 点 点