Znaki 2

认 rèn: (rozpoznawać)
Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 讠 mowa; 人 rén człowiek.
Etymologia: 认 rèn to uproszczona forma znaku 認. Składa się z dwóch części: klucza „mowa” 讠 (uproszczenie znaku 言, który znaczy „mowa” lub „język”), wskazującego na związek z komunikacją lub poznaniem, oraz części fonetycznej 忍 rěn, która znaczy „znosić, tolerować”. W znaku uproszczonym zastąpiono ją komponentem 人 rén „człowiek”. Oba komponenty wyrażają ideę „rozpoznawania” lub „identyfikowania” za pomocą mowy lub wiedzy.

识 shí: (znać)
Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 讠 mowa; 口 usta; 八 osiem.
Etymologia: 识 shí lub shì znaczy „znać”, „rozpoznawać” lub „wiedzieć”. Ten znak to uproszczona forma znaku 識. Składa się z klucza „mowa” 讠 (uproszczenie znaku 言), wskazującego na związek z komunikacją lub wiedzą, oraz z części fonetycznej 戠 shì („zbierać”), uproszczonej do postaci 只 zhǐ („tylko”).

高 gāo: być wysokim, wysoki

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 亠 pokrywka; 口 usta; 冂 odwrócone pudełko.
Etymologia: 高 gāo to piktogram przedstawiający wielopiętrowy budynek lub wieżę, symbolizujący coś wysokiego lub wyniosłego. W dawnych inskrypcjach znak przypominał budynek z charakterystycznym dachem i nałożonymi na siebie kondygnacjami, co wizualnie przywołuje ideę wysokości lub wzniesienia.

兴 xìng: (zainteresowanie, entuzjazm)
Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: ⺍ mały (wariant górny znaku 小), 一 jeden, 八 osiem.
Etymologia: 兴 xīng lub xìng znaczy „prosperować”, „rozkwitać” lub „być pełnym entuzjazmu”. Ten znak to uproszczona forma znaku 興. W górnej części składa się z dwóch elementów 臼 („moździerz”), które w rzeczywistości są stylizacją dwóch rąk otaczających 同 („razem”). Dwie kreski u dołu 八 również przedstawiały dwie ręce. Pierwotnie znak wyrażał ideę zbierania się lub wspólnego podnoszenia czegoś w grupie, co z czasem przeszło w znaczenie pomyślności lub entuzjazmu.

男 nán: mężczyzna / męski

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 田 pole; 力 siła.
Etymologia: 男 nán składa się z 田 tián („pole”) i 力 lì („siła”). Pierwotnie oznaczał pracę fizyczną w polu, tradycyjnie przypisaną mężczyznom. W szerszym znaczeniu oznacza „płeć męską”.

女 nǚ: dziewczyna, kobieta
Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 女 jest komponentem graficznym.
Etymologia: 女 nǚ to archaiczny piktogram przedstawiający klęczącą kobietę z rękami skrzyżowanymi przed sobą – postawę kojarzoną z tradycyjnymi rolami społecznymi kobiet w dawnych Chinach. Znak ten symbolizuje kobietę, kobiecość, a w szerszym znaczeniu pojęcia związane z płcią żeńską. Jest też komponentem wielu znaków odnoszących się do relacji rodzinnych lub ról społecznych (np. 姐 „starsza siostra”, 婚 „małżeństwo”).

白 bái: biały (to także bardzo popularne nazwisko)
Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 白 biały.
Etymologia: 白 bái to piktogram, który pierwotnie przedstawiał wschodzące słońce. Później zaczął oznaczać biały kolor światła słonecznego.

士 shì: uczony, literat
Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 士 jest komponentem graficznym.
Etymologia: 士 shì to ideogram. Dawna forma przedstawiała topór wbity w ziemię, symbol wojownika. Z czasem znak zaczął oznaczać człowieka wykształconego, uczonego, a następnie tytuł honorowy.

先 xiān: najpierw
Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: ⺧ wariant znaku 牛 „bydło”; 儿 syn.
Etymologia: 先 xiān składa się z dwóch części: u góry ⺧, który dziś przypomina uproszczoną formę znaku 牛 „krowa, bydło”; u dołu 儿, który przedstawiał człowieka. Pierwotnie jednak ⺧ przedstawiał ślad stopy. Dopiero stylizacja znaku stopniowo upodobniła go do znaku 牛 („krowa”). Połączenie tych elementów sugeruje osobę, która idzie pierwsza lub znajduje się z przodu, co symbolizuje ideę pierwszeństwa lub uprzedniości.

生 shēng: rodzić się

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 生 jest komponentem graficznym.
Etymologia: 生 shēng to piktogram przedstawiający roślinę wyrastającą z ziemi, symbolizujący wzrost, życie lub narodziny. Dolna część przedstawia ziemię, a górna – wyłaniający się z niej pęd.

呢 ne: partykuła pytająca (odwraca pytanie do rozmówcy)
Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 口 usta; 尼 komponent fonetyczny ne / ni.
Etymologia: 呢 ne to ideofonogram (znak fonetyczno-semantyczny). Składa się z 口 (usta) – ten komponent wskazuje na otwieranie ust, by mówić – oraz z 尼 ne / ní („być bliskim, zażyłym”), który podpowiada wymowę znaku. 尼 ne / ní przedstawiał dwie bliskie sobie osoby.

对 duì: stawić czoła; wobec; poprawny, dokładny (część słowa „przepraszam” duìbùqǐ)
Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 又 prawa ręka; 寸 kciuk.
Etymologia: 对 duì to ideogram. Ten znak został uproszczony. Znak tradycyjny 對 przedstawiał krzew na grudce ziemi po lewej stronie i rękę po prawej. Oznaczał staranne doglądanie roślin, a następnie ich bujny wzrost. Później zapożyczono go w znaczeniu „być dokładnym” i „stawić czoła”.

起 qǐ: (podnosić, wstawać), nie występuje samodzielnie (część słowa „przepraszam” duìbùqǐ)
Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 走 iść; 己 jǐ sam, siebie.
Etymologia: 起 qǐ to ideofonogram złożony z 走 „iść” oraz z elementu fonetycznego 己 jǐ. Razem przywołują ideę wstawania lub rozpoczynania – początku działania lub ruchu.

没 méi: przeczenie czasownika „mieć” oraz każdego czasownika w kontekście przeszłym

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 氵 woda; 殳 włócznia.
Etymologia: 没 méi to ideogram złożony z wody 氵 oraz – w najdawniejszej formie – z wiru i ręki. Znaczył „wyciągać coś z wody”. Później prawą część zastąpiono elementem 殳 shū, czyli komponentem „włócznia”.

关 guān: zamykać

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 丷 odwrócona cyfra 8; 天 niebo.
Etymologia: 关 guān to ideogram. Znak tradycyjny 關 składa się z bramy 門 oraz z zespołu elementów, który przedstawiał zasuwy 幺幺丱. Znak przywodzi na myśl zamkniętą bramę, a następnie ogólnie „zamykanie”. Uproszczono go do postaci 关.

系 xì: (łączyć, wiązać), nie występuje samodzielnie. Traci ton w słowie 关系 guānxi („związek, relacja”).
Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 丿 kreska ukośna; 幺 cienki; 小 mały.
Etymologia: 系 xì to ideogram. Dawny znak przedstawiał kipu (węzełkowy zapis), a w szerszym znaczeniu – „wiązać”.

李 lǐ: (nazwisko) / (śliwka)

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 木 drewno, drzewo; 子 dziecko.
Etymologia: 李 lǐ to ideogram złożony z dwóch elementów. Górny komponent 木 mù, który znaczy „drewno” lub „drzewo”, wskazuje, że znaczenie znaku wiąże się z drzewami lub roślinami. Dolna część 子 zǐ, która znaczy „dziecko”, przywołuje „dzieci” drzewa, czyli owoce. Razem znak pierwotnie oznaczał rodzaj drzewa owocowego, zwłaszcza śliwę – stąd znaczenie „śliwka” lub „śliwa”. 李 to także bardzo popularne nazwisko w Chinach.