ตัวอักษร 1

从 cóng: จาก, ตั้งแต่ (คำกริยาร่วม (coverb) ที่บอกจุดเริ่มต้น)

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 人 คน (เขียนซ้ำสองตัว)
ที่มาของตัวอักษร: 从 cóng เป็นอักษรรวมความที่ประกอบด้วยคนสองคน 人 เดิมทีเป็นภาพ คนสองคนเดินไปด้วยกัน หรือ การเดินตาม 從 ต่อมาถูกเขียนให้ซับซ้อนขึ้นเป็น 從 แล้วกลับมาใช้รูปดั้งเดิม 从 เมื่อมีการย่อตัวอักษร ต่อมาความหมายขยายเป็น "จาก" "ตาม" หรือ "เชื่อฟัง"

地 dì: ดิน, พื้นดิน

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 土 ดิน 也 งู/ภาชนะ
ที่มาของตัวอักษร: 地 dì เป็นอักษรรวมความที่ประกอบด้วยดิน 土 tǔ และงู 也 yě ในไร่นาทางตอนใต้ของจีน (แถบลุ่มแม่น้ำแยงซี) มีงูชุกชุมมาก งูจึงสื่อถึงความผูกพันกับผืนดินที่มันอาศัยอยู่

店 diàn: ร้าน
การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 广 กว้างใหญ่ 占 ครอบครอง
ที่มาของตัวอักษร: 店 diàn เป็นอักษรรูป-เสียงที่ประกอบด้วยหมวดนำ 广 guǎng "กว้างใหญ่" และ 占 zhàn "ครอบครอง" แต่เดิมตัวอักษรนี้มีส่วนประกอบ "ดิน" อยู่ทางซ้าย ในตอนนั้นหมายถึงโรงเตี๊ยมหรือโกดังเก็บของ ต่อมาความหมายเปลี่ยนเป็นร้านค้าปลีกทุกประเภท

交 jiāo: (ไขว้, แลกเปลี่ยน) ในระดับนี้ยังไม่ใช้เดี่ยว ๆ (เป็นส่วนหนึ่งของคำว่า 公交车 gōngjiāochē)

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 亠 ฝาปิด 父 พ่อ (เพียงรูปร่างคล้ายกัน)
ที่มาของตัวอักษร: 交 jiāo เป็นอักษรภาพที่แสดง คนยืนไขว้ขา ความหมายแรกจึงเป็น "ไขว้" จากนั้นเป็น "สวนกัน" "ติดต่อกัน" แล้วเป็น "แลกเปลี่ยน" "สื่อสาร" หรือ "ส่งมอบ" แนวคิดเรื่องการแลกเปลี่ยนและการสัญจรนี้เองที่ทำให้ 交 เข้ามาอยู่ในคำศัพท์ด้านการคมนาคม: 公交车 เป็นคำย่อของสำนวนที่ยาวกว่า ซึ่งหมายถึง "ยานพาหนะขนส่งสาธารณะ"

路 lù: ถนน, ทาง

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 足 เท้า 各 แต่ละ
ที่มาของตัวอักษร: 路 lù เป็นอักษรรวมความที่ประกอบด้วย 足 zú (เท้า) และ 各 gè (แต่ละ) ซึ่งเดิมหมายถึง "มา" เดิมทีเป็นภาพ ทางที่เท้าเดินผ่าน หรือ เส้นทางคมนาคม ปัจจุบันความหมายขยายเป็น "ถนน" "เส้นทาง" หรือ "ช่องทางเข้าถึง" ตัวอักษรนี้พบได้ในชื่อถนนของจีน และในบทสนทนา: 上海的路太多

旁 páng: ข้าง, ด้านข้าง

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 亠 ฝาปิด 丷 เลขแปดกลับหัว 冖 หลังคา 方 สี่เหลี่ยม
ที่มาของตัวอักษร: 旁 páng เป็นอักษรรวมความโบราณ รูปโบราณในจารึกบนเครื่องสัมฤทธิ์ประกอบด้วยส่วนประกอบ 凡 fán (ภาพถาดหรือภาชนะทรงสี่เหลี่ยม) อยู่เหนือ 方 fāng (สี่เหลี่ยม) เมื่อรูปอักษรพัฒนาไป 凡 ก็กลายเป็นรูปปัจจุบัน 亠 + 丷 + 冖 โดยยังคง 方 ไว้เป็นฐาน ตั้งแต่สมัยโบราณตัวอักษรนี้หมายถึง ข้าง หรือ ข้าง ๆ

铁 tiě: เหล็ก

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 钅 โลหะ 失 shī สูญเสีย (ส่วนบอกเสียงโดยประมาณ)
ที่มาของตัวอักษร: 铁 tiě เป็นรูปตัวย่อของ 鐵 เป็นอักษรรูป-เสียงที่ประกอบด้วยหมวดนำโลหะ 钅 (รูปย่อของ 金 jīn ซึ่งหมายถึง "โลหะ" หรือ "ทอง") และในรูปตัวเต็มมีส่วนบอกเสียงที่ซับซ้อน 戜 ซึ่งถูกแทนที่ด้วยรูปที่ง่ายกว่า 失 shī เมื่อมีการย่อตัวอักษร ตั้งแต่สมัยโบราณตัวอักษรนี้หมายถึง เหล็ก โลหะที่ใช้ทำเครื่องมือและอาวุธ และปัจจุบันก็ใช้ทำรางรถไฟด้วย

往 wǎng: ไปทาง, มุ่งไปยัง (คำกริยาร่วมที่บอกทิศทาง)

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 彳 ก้าว, การเดิน 主 เจ้าของ (เพียงรูปร่างคล้ายกัน)
ที่มาของตัวอักษร: 往 wǎng เป็นอักษรรูป-เสียง รูปโบราณเป็นภาพ เท้า วางอยู่เหนือส่วนบอกเสียง 王 wáng (กษัตริย์) เท้าบอกการเคลื่อนที่ ส่วนกษัตริย์บอกเสียง ต่อมามีการเพิ่มหมวดนำการเดิน 彳 ไว้ทางซ้าย และส่วนขวาก็เปลี่ยนรูปจนคล้ายกับ 主 ความหมายแรกคือ "ไปยัง" จึงใช้เป็นคำกริยาร่วมบอกทิศทางในปัจจุบัน และความหมายขยายเป็น "อดีต, แต่ก่อน" (สิ่งที่ไปหาไม่ได้อีกแล้ว)

右 yòu: ขวา

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 𠂇 มือ 口 ปาก
ที่มาของตัวอักษร: 右 yòu เป็นอักษรรูป-เสียงที่ประกอบด้วยมือ 𠂇 และ 口 kǒu (ปาก) เดิมทีในอักษรกระดูกเสี่ยงทายเป็นภาพ มือขวา ต่อมามีการเพิ่มปาก 口 เข้าไป ทั้งตัวจึงสื่อถึงการช่วยเหลือด้วยวาจาหรือการออกคำสั่ง ซึ่งสะท้อนการขยายความหมายไปสู่ "ช่วยเหลือ"

站 zhàn: สถานี, ป้าย (รถ) / ยืน

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 立 ยืน 占 zhàn ครอบครอง
ที่มาของตัวอักษร: 站 zhàn เป็นอักษรรูป-เสียงที่ประกอบด้วยส่วนประกอบ 立 lì "ยืน" และส่วนบอกเสียง 占 zhàn เดิมทีตัวอักษรนี้หมายถึง การยืน ต่อมาความหมายขยายเป็นสถานที่ที่หยุดพัก (เช่น สถานีของระบบขนส่ง) และยังใช้นับจำนวนสถานีที่เดินทางผ่าน เช่นในบทสนทนา: 我们坐几站？

走 zǒu: เดิน / ออกไป, จากไป

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 走 เป็นส่วนประกอบของตัวอักษรที่เป็นอิสระในตัวเอง
ที่มาของตัวอักษร: 走 zǒu เป็นภาพคนกำลังเคลื่อนไหว รูปโบราณเป็นภาพ คนแกว่งแขนอยู่เหนือเท้า สื่อถึงการวิ่ง ในภาษาจีนโบราณ 走 หมายถึง "วิ่ง" ด้วย ต่อมาความหมายเบาลงเป็น "เดิน" "ออกไป"

左 zuǒ: ซ้าย

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 𠂇 มือ 工 เครื่องมือ
ที่มาของตัวอักษร: 左 zuǒ เป็นอักษรภาพโบราณที่แสดง มือซ้าย ในรูปโบราณบนกระดูกเสี่ยงทาย เป็นภาพมือที่หันไปทางซ้ายอย่างชัดเจน ตัวอักษรปัจจุบันประกอบด้วยสองส่วน คือส่วนบน 𠂇 (มาจากภาพมือ) และส่วนล่าง 工 gōng (เครื่องมือ) สื่อถึงการช่วยเหลือ (มือซ้ายถือเครื่องมือเพื่อช่วยมือขวาทำงาน) การประกอบกันนี้ให้ความหมายพื้นฐานว่า "ซ้าย" และ "การช่วยเหลือ"