Nauka chińskiego: pisanie znaków tradycyjnych z lekcji 10

Wybierz sposób prezentacji kolejności kresek:

鐘 zhōng: dzwon, zegar; służy do liczenia minut (分鐘 fēn zhōng).

Pisanie znaku:

Komponenty: 釒 jīn metal (klucz „metal”, po lewej); 童 tóng dziecko (po prawej, element fonetyczny).

Etymologia: 鐘 to ideofonogram (znak fonetyczno-semantyczny). Klucz „metal” 釒 (zwężony wariant znaku 金) wskazuje, że chodzi o przedmiot z metalu, a 童 tóng podsuwa wymowę. Pierwotnie znak oznaczał metalowy dzwon, używany jako rytualny instrument muzyczny. W szerszym znaczeniu zaczął oznaczać „zegar” (instrument wybijający godziny) i służy do liczenia minut: 分鐘 fēn zhōng. W formie uproszczonej 钟 zastąpiono 童 znakiem 中 zhōng (inny komponent fonetyczny).

Ewolucja znaku:

Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
钟 钟 钟 钟 钟
現 xiàn: (teraz). 現在 xiànzài: teraz.

Pisanie znaku:

Komponenty: 王 król, nefryt; 見 widzieć, dostrzegać. Pierwotnie 現 symbolizował widoczny klejnot, a z czasem zaczął oznaczać „pojawiać się”, „obecny”.

Ewolucja znaku:

Kości wróżebne Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
現 现 现 现 现 现
話 huà: słowa, mowa

Pisanie znaku:

Komponenty: 訁 mowa; 舌 język (narząd). Pierwotnie symbolizował czynność mówienia lub rozmawiania, łącząc mowę (訁) z narządem, którym jest język.

Ewolucja znaku:

Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
话 话 话 话 话
課 kè: lekcja, zajęcia

Pisanie znaku:

Komponenty: 訁 mowa; 果 owoc.
Etymologia: Znak tradycyjny 課 kè to ideofonogram złożony z komponentu semantycznego 言 yán (mowa) i z komponentu fonetycznego 果 guǒ (owoc/rezultat). Pierwotnie wyrażał ideę sprawdzania rachunków lub badania wyników, związaną z administracją. Znaczenie przesunęło się ku „lekcji” jako rozszerzenie idei ocenianej jednostki nauczania. Forma uproszczona 课 zachowuje tę budowę, upraszczając 言 do postaci 讠.

Ewolucja znaku:

Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
课 课 课 课 课

習 xí: ćwiczyć, wprawiać się, uczyć się.

Pisanie znaku:

Komponenty: 羽 yǔ pióra, dwa skrzydła (u góry); 白 bái biały (u dołu, pierwotnie wariant znaku 日 – słońce).

Etymologia: 習 to ideogram. Pierwotnie przedstawiał ptaka machającego skrzydłami 羽 nad słońcem 日 (które przekształciło się w 白 we współczesnej formie znaku), co przywołuje młodego ptaka, który dzień po dniu ćwiczy latanie. W szerszym znaczeniu 習 zaczął oznaczać „wprawiać się, ćwiczyć, uczyć się”, jak w 學習 xuéxí „uczyć się” lub 習慣 xíguàn „przyzwyczajenie, nawyk”. Powtarzanie niezbędne w nauce przypomina ptaka, który ćwiczy, żeby opanować latanie.

Ewolucja znaku:

Kości wróżebne Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
習 习 习 习 习 习