Znaki 7

本 běn: korzeń, początek; klasyfikator książek

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 木 drzewo; 一 jeden (kreska pozioma dodana u podstawy).
Etymologia: 本 běn to ideogram. Składa się z drzewa 木 mù z kreską poziomą dodaną u podstawy, która wskazuje dolną część drzewa, czyli korzenie. Pierwotne znaczenie to więc „korzeń”, „początek”. W szerszym znaczeniu znak zaczął oznaczać „książkę” (książka jest źródłem wiedzy) i stał się klasyfikatorem książek i innych przedmiotów oprawionych.

东 dōng: wschód (strona świata)

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 东 to uproszczona forma znaku 東.
Etymologia: 东 dōng to uproszczona forma znaku 東. Dawny znak przedstawiał worek lub tobołek związany na obu końcach. Zapożyczono go do zapisu słowa „wschód” (kierunek, w którym wschodzi słońce). Uproszczenie zachowało kreskę pionową i ogólny kształt, zmniejszając liczbę kresek.

西 xī: zachód
Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 西 jest komponentem graficznym.
Etymologia: 西 xī to piktogram. Dawny znak przedstawiał ptasie gniazdo. Ptaki wracają do gniazd o zachodzie słońca, gdy słońce chyli się ku zachodowi. Właśnie przez to skojarzenie znak nabrał znaczenia „zachód”. We współczesnym chińskim nie używa się go samodzielnie w znaczeniu „zachód” (mówi się 西边), ale wchodzi w skład wielu słów, takich jak 东西 dōngxi „rzecz”.

衣 yī: ubranie, odzież

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 衣 jest komponentem graficznym.
Etymologia: 衣 yī to piktogram przedstawiający ubranie z kołnierzem i rękawami. To jeden z najstarszych znaków chińskich. W dawnej formie wyraźnie widać zarys tuniki rozciętej z przodu. Znak ten służy też jako komponent wielu innych znaków związanych z ubraniem lub tkaniną (np. 裤 spodnie, 袜 skarpetka).

服 fú: ubranie; podporządkować się

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 月 księżyc / mięso; 卩 pieczęć; 又 prawa ręka.
Etymologia: 服 fú to ideogram. Dawny znak składał się z klęczącego człowieka 卩 i ręki 又, co przywodziło na myśl podporządkowanie sobie kogoś. Komponent 月 (pierwotnie 舟 „łódź”) dodano później. Znaczenie ewoluowało w stronę „być posłusznym”, następnie „nosić (ubranie)” i „ubranie”.

还 hái: jeszcze; zwracać, wracać (huán)

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 不 przeczenie; 辶 iść.
Etymologia: 还 huán/hái (uproszczona forma znaku 還) składa się z 辶 chuò („iść”) oraz z elementu fonetycznego 睘 huán. Pierwotnie przedstawiał powrót po okręgu lub czynność powrotu. Z czasem wykształcił dwa odczytania: „zwracać, wracać” (huán) oraz „jeszcze, w dodatku” (hái), np. w 还钱 huán qián („zwrócić pieniądze”) lub 还有 háiyǒu („jest jeszcze”). Znak łączy ruch (辶) z kolistością (睘), przywołując drogę, która prowadzi z powrotem do punktu wyjścia.

手 shǒu: ręka

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 手 jest komponentem graficznym.
Etymologia: 手 shǒu to piktogram przedstawiający dłoń z pięcioma palcami.

机 jī: maszyna, mechanizm

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 木 drzewo, drewno; 几 mały stolik.
Etymologia: 机 jī to uproszczona forma znaku 機. Znak tradycyjny składa się z komponentu „drewno” 木 mù i złożonego komponentu fonetycznego 幾 jǐ. Pierwotnie oznaczał kuszę lub jej mechanizm spustowy, a w szerszym znaczeniu – każde urządzenie mechaniczne. W formie uproszczonej zamieniono 幾 na 几 jǐ.

件 jiàn: klasyfikator ubrań, rzeczy i wydarzeń

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 亻 człowiek; 牛 wół.
Etymologia: 件 jiàn to ideogram złożony z człowieka 亻 i wołu 牛 niú. Znak pierwotnie wyrażał ideę oddzielania, dzielenia (człowiek oddzielający bydło). W szerszym znaczeniu oznacza „sztukę”, „artykuł” lub „kawałek” i służy jako klasyfikator ubrań, pojedynczych przedmiotów i rzeczy.

那 nà: tamten, tamto (daleki)

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: lewy komponent przedstawiał długie, opadające wąsy (nie występuje jako samodzielny znak); 阝 miasto (po prawej).
Etymologia: 那 nà był pierwotnie nazwą dawnego państwa zamieszkanego przez owłosiony lud. Znak składa się z komponentu „miasto” 阝 (po prawej) i elementu fonetycznego. Zapożyczono go jako zaimek wskazujący, który wyraża oddalenie („tamten, tamto, tam”), w przeciwieństwie do 这 zhè oznaczającego bliskość.

书 shū: książka; pisać
Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 书 to uproszczona forma znaku 書.
Etymologia: 书 shū to uproszczona forma znaku 書. Znak tradycyjny składa się z komponentu „pędzel” 聿 yù (ręka trzymająca pędzel) oraz z 者 zhě, komponentu fonetycznego. Pierwotnie oznaczał „pisać”, a w szerszym znaczeniu „książkę, dzieło pisane”. Uproszczenie znacznie zmniejszyło liczbę kresek, zachowując jednak ideę pędzla.

些 xiē: kilka, trochę

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 止 zatrzymać się; 匕 łyżka; 二 dwa.
Etymologia: 些 xiē to ideogram złożony z 此 cǐ („to”) w górnej części i z 二 èr („dwa”) w dolnej części. Znak przywodzi na myśl ideę „kilku” lub „niewielkiej liczby”. We współczesnym języku nigdy nie występuje samodzielnie, lecz zawsze w połączeniach: 一些 yìxiē („kilka”), 这些 zhèxiē („te”), 那些 nàxiē („tamte”).

这 zhè: ten, to (bliski)
Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 文 pismo, kultura; 辶 iść.
Etymologia: 这 zhè to uproszczona forma znaku 這. Znak tradycyjny składa się z 辶 chuò („iść, posuwać się naprzód”) oraz z 言 yán („mowa”). Forma uproszczona zamienia 言 na 文 wén („pismo”). Znak oznacza „to, ten” i wskazuje coś bliskiego, w przeciwieństwie do 那 nà („tamto”, daleki).