Nauka chińskiego: pisanie znaków tradycyjnych z lekcji 6

Wybierz sposób prezentacji kolejności kresek:

兩 liǎng: dwa (przed klasyfikatorem: przy liczeniu jednostek miary, godzin itp.).

Pisanie znaku:

Komponenty: 一 yī jeden (górna kreska); 冂 jiǒng granica, obrys; 入 rù wchodzić (występuje dwa razy w środku).

Etymologia: 兩 liǎng pierwotnie przedstawiał parę identycznych przedmiotów ustawionych obok siebie: dwa znaki 入 („wchodzić”) rozmieszczone symetrycznie pod wspólną granicą 冂 i zwieńczone poziomą kreską 一. Znak ten znaczy „dwa” i używa się go przy parach lub ilościach (w przeciwieństwie do 二 èr, czyli cyfry oznaczającej liczbę abstrakcyjną).

Ewolucja znaku:

Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
两 两 两 两 两
媽 mā: (mama)

Pisanie znaku:

Komponenty: 女 kobieta; 馬 koń.
Etymologia: 媽 mā to ideofonogram (znak fonetyczno-semantyczny) złożony z 女 nǚ „kobieta” (nośnik znaczenia) oraz z 馬 mǎ „koń” (nośnik wymowy). Znak łączy ideę postaci kobiecej (matki) z wymową „ma”, którą wnosi 馬. Z czasem zaczął oznaczać konkretnie matkę i często bywa używany czule.

Ewolucja znaku:

Kości wróżebne Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Tradycyjny Uproszczony
女馬 妈 妈 妈 妈

個 gè: klasyfikator ogólny (najczęstszy; służy do liczenia osób, przedmiotów itp.).

Pisanie znaku:

Komponenty: 亻 rén człowiek (wariant znaku 人 w złożeniach); 固 gù mocny, trwały (wskaźnik fonetyczny).

Etymologia: 個 gè to ideofonogram złożony z klucza „człowiek” 亻 po lewej i ze znaku 固 gù po prawej, który podpowiada wymowę. To najbardziej ogólny klasyfikator w języku chińskim, używany przy liczeniu bardzo wielu rzeczowników: 一個人 yí gè rén „jedna osoba”, 兩個孩子 liǎng gè háizi „dwoje dzieci”. Forma uproszczona 个 nie pochodzi od 個: to dawny wariant tego znaku, używany na długo przed reformą z lat 50. XX wieku.

Ewolucja znaku:

Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
个 个 个 个 个

兒 ér: syn, dziecko; przyrostek (często osłabiany do samego r w wymowie).

Pisanie znaku:

Komponenty: 臼 jiù moździerz (przedstawia tu ciemiączko noworodka – otwór na szczycie czaszki); 儿 rén nogi człowieka (wariant znaku „człowiek” w dolnej części złożenia).

Etymologia: 兒 ér to piktogram przedstawiający dziecko. Górna część 臼 ukazuje otwarte ciemiączko na głowie noworodka, a dolna część 儿 przedstawia nogi człowieka. W szerszym znaczeniu 兒 oznacza „syna, dziecko” i służy też jako przyrostek w wielu słowach, takich jak 哪兒 nǎr „gdzie?”.

Ewolucja znaku:

Kości wróżebne Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
兒 儿 儿 儿 儿 儿