Nauka chińskiego: pisanie znaków tradycyjnych z lekcji 3

Wybierz sposób prezentacji kolejności kresek:

甚 shèn (lub shén w 甚麼): niezwykle, bardzo; używany głównie w 甚麼 shénme „co”.

Pisanie znaku:

Komponenty: 甘 gān słodki; 匹 pǐ para, towarzysz.

Etymologia: 甚 shèn to ideogram, który pierwotnie wyrażał wielką przyjemność. Składa się z 甘 gān („słodycz, przyjemny smak”) u góry i z 匹 pǐ („para, towarzysz”) u dołu – chodzi o przyjemność dzieloną z kimś. W szerszym znaczeniu 甚 zaczął oznaczać „nadmierny, skrajny, bardzo”. We współczesnym chińskim występuje przede wszystkim w słowie pytającym 甚麼 shénme „co”.

Ewolucja znaku:

Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
甚 甚 甚 甚 什
麼 me: samodzielnie nie ma znaczenia. 甚麼 shénme: co?

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 麻 konopie; 幺 bardzo cienka nić.
Etymologia: Znak ten składa się z elementu fonetycznego 麻 má („konopie”) oraz z 幺 yāo („bardzo cienka nić”). Znak 麼 znaczył pierwotnie „cienki, drobny”. Dziś znak 麼 występuje przede wszystkim w wyrażeniach pytających i w słowach potocznych.

Ewolucja znaku:

Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
麻 幺 麻 幺 麻 幺 么 么
誰 shéi: kto?

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 訁 mowa; 隹 ptak o krótkim ogonie.
Etymologia: Znak ten składa się z klucza „mowa” 訁, wskazującego na związek z komunikacją lub pytaniami, oraz z części fonetycznej 隹 zhuī, która przedstawia ptaka o krótkim ogonie i pełni tu funkcję komponentu fonetycznego.

Ewolucja znaku:

Kości wróżebne Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
隹 谁 谁 谁 谁 谁
師 shī: (mistrz), nie występuje samodzielnie. „Mistrz” to po chińsku 師父 shīfu

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 𠂤 duī niewielkie wzniesienie; 帀 zā okrążać.
Etymologia: 師 shī to ideogram. Pierwotny znak oznaczał oddział żołnierzy obchodzących obóz dookoła. W szerszym znaczeniu 師 zaczął oznaczać mistrza lub nauczyciela – autorytet w określonej dziedzinie.

Ewolucja znaku:

Kości wróżebne Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
師 师 师 师 师 师
學 xué: uczyć się
Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 臼 jiù dwie ręce; 爻 yáo pałeczki do liczenia; 冖 mì dach; 子 zǐ dziecko.
Etymologia: 學 xué to ideogram. Znak tradycyjny 學 daje klucz do zrozumienia jego budowy. Tworzą go dwie ręce 臼 otaczające pałeczki do liczenia 爻, dach 冖 mì oraz dziecko 子 zǐ. Cały znak przywołuje obraz dzieci pod dachem – miejsca przeznaczonego do nauki.

Ewolucja znaku:

Kości wróżebne Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
學 学 学 学 学 学
請 qǐng: zapraszać; proszę (uprzejma prośba)
Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 訁 mowa; 青 qīng niebieskozielony.
Etymologia: 請 qǐng to ideofonogram (znak fonetyczno-semantyczny). Tworzy go komponent 訁 „mowa”, który wnosi ideę zaproszenia, oraz komponent fonetyczny 青 qīng („niebieskozielony”).

Ewolucja znaku:

Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
请 请 请 请 请
問 wèn: pytać; pytanie

Pisanie znaku:

Komponenty graficzne: 門 brama; 口 usta.
Etymologia: 問 wèn składa się z 門 mén („brama”) i 口 kǒu („usta”). Pierwotnie przedstawiał pytanie zadawane u wejścia do domu. W szerszym znaczeniu przyjął znaczenia „pytać”, „wypytywać”.

Ewolucja znaku:

Brązy Pismo pieczęciowe Pismo urzędnicze Pismo standardowe Uproszczony
问 问 问 问 问