Dilbilgisi 6
Çince öğrenmek: 6. ünitenin dilbilgisi
Ölçü birim sözcükleri 个 ve 口
Çincede bir sayı hiçbir zaman doğrudan bir adın önüne gelmez. Sayı ile ad arasına, adına ölçü birim sözcüğü denen bir sözcük koymak gerekir. Adından da anlaşılacağı gibi bu sözcük, adı bir kategoriye yerleştirir: yassı nesneler, hayvanlar, insanlar vb. Türkçe bu noktada Çinceye çok yakındır: biz de "üç tane kitap" deriz, yani sayı ile adın arasına bir sözcük koyarız.
İnsanlar için kullanılan ölçü birim sözcüğü 个 :
一个人 : bir kişi
两个孩子 : iki çocuk
七个人 : yedi kişi
Çincede pek çok ölçü birim sözcüğü vardır. Bazı adların kendine özgü bir ölçü birim sözcüğü yoktur: 个 o zaman varsayılan ölçü birim sözcüğü işlevi görür. Bu, konuşma dilindeki Çincenin yedek lastiğidir ve pek çok cümleyi kurtarır.
Ölçü birim sözcüğü şunlarla birlikte de zorunludur: işaret sözcükleri 这,那 (bu, şu) ve bunların soru sözcüğü 哪 (hangisi?):
这个人 : bu kişi
那个学生 : şuradaki öğrenci
哪个人? Hangi kişi?
Bir ailenin bireylerini saymak için kullanılan ölçü birim sözcüğü 口 (ağız):
我家有四口人。 Ailem dört kişi.
你家有几口人? Ailen kaç kişi?
Neden 口 (ağız)?
Buradaki imge, beslenecek ağızların imgesidir. Bu ölçü birim sözcüğü yalnızca aile bağlamına özgüdür. Türkçe de burada tam olarak aynı şeyi yapar: bir ailenin bireylerini kişi ile sayarız; "Ailemiz dört kişi" cümlesi, yukarıdaki Çince cümlenin birebir kalıbıdır. Başka her yerde insanlar şu ölçü birim sözcüğüyle sayılır: 个.
Şu sayının kullanımı: 两
Çincede "iki" demenin iki yolu vardır:
- 二 : iki (sayarken kullanılan sayı), saymak için (1, 2, 3…), telefon numaralarında, kat numaralarında;
- 两 : iki (ölçü birim sözcüğünden önce), bu sayı her zaman şununla birlikte gelir: ölçü birim sözcüğü.
Örnekler:
两个孩子 : iki çocuk
两口人 : iki kişi, bir ailede
Dikkat
Şöyle demeyin: 二个孩子; şöyle deyin: 两个孩子.
Bir ölçü birim sözcüğünün önünde her zaman 两 gelir, asla 二.
Fiil 有 ve olumsuzu 没有
有 "sahip olmak" ya da "var olmak" anlamına gelir. Kuruluşu bütün fiillerinki gibidir:
Diyalogdan örnekler:
我有两个孩子。 İki çocuğum var.
你有几个孩子? Kaç çocuğun var?
Dikkat
Olumsuzluk: 有 fiilinin olumsuzu her zaman 没 ya da 没有 ile kurulur. Asla 不有 denmez. Çincede bu durumda olan tek fiil budur; bunu hemen aklınızda tutun. Türkçe konuşan biri için burada şaşırtıcı bir şey yok: Türkçede de "var" sözcüğünün olumsuzu "değil" ile kurulmaz, kendine ait ayrı bir sözcüğü vardır, yani "yok". Yukarıdaki Çince ikili de tam olarak aynı mantığı izler; burada ezberlenecek yeni bir şey yok.
Örnekler:
我没有弟弟。 Küçük erkek kardeşim yok.
你没有弟弟吗? Küçük erkek kardeşin yok mu?
Bağlaç 和
和 "ve" anlamına gelir. Şunları birbirine bağlar: adları ya da ad öbeklerini.
Diyalogdan örnekler:
一个女儿和一个儿子 : bir kız ve bir oğul
我的爸爸、妈妈、一个哥哥、一个姐姐、两个妹妹和我。 Babam, annem, bir abim, bir ablam, iki küçük kız kardeşim ve ben.
Dikkat
和 asla cümlecikleri birbirine bağlamaz. Fransızcada bir cümleciği çekimli fiilinden tanırsınız.
Yani şöyle denebilir: 我学汉语和日语。 "Çince ve Japonca öğreniyorum",
ama şöyle denemez: 我学中文和说汉语。 "Çince öğreniyorum ve Çince konuşuyorum".
Fransızcadaki "et" hem adları hem de cümleleri bağlar; Çince böyle değildir. Türkçedeki "ve" de Fransızcadaki gibi davranır, o da ikisini birden bağlar. Ama Türkçenin bir de "ile" bağlacı vardır ve o yalnızca adları bağlar, tıpkı yukarıdaki Çince bağlaç gibi: "annem ile babam" denir, ama "Çince öğreniyorum ile Çince konuşuyorum" denmez.
Sıralama virgülü 、
Diyalogda belki şu işareti fark ettiniz: 、 — Çincedeki adı 顿号 'dur. Buna sıralama virgülü denir: bir listenin ögelerini birbirinden ayırır; Fransızca aynı yerde normal virgül kullanır.
Örnek: 我的爸爸、妈妈、一个哥哥、一个姐姐、两个妹妹和我。
Normal virgül ,, yani 逗号 , bir cümledeki cümlecikleri birbirinden ayırır. Bu ikisi birbirine karışmaz.
İsim tamlamasında 的 ekinin düşmesi: 你家
Diyalogda şöyle deniyor: 你家有几口人? — şöyle değil: 你的家有几口人?.
Belirten ile belirtilen arasındaki ilişki çok sıkı olduğunda (aile, beden bölümleri, yakınlık), 的 çoğu zaman düşer:
你家: senin ailen, senin evin
我妈妈: annem
他爸爸: babası
Aklınızda kalsın
Yakın akrabalık sözcüklerinde 的 eki doğal olarak düşer. Onu koymak da yanlış değildir (我的妈妈); yalnızca daha resmî, biraz daha mesafeli olur.