อักษรจีนตัวเต็ม 9

號 hào: หมายเลข, วันที่ของเดือน (ภาษาพูด)

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 号 hào เสียงร้อง (ด้านซ้าย) — ประกอบด้วย 口 (ปาก) และ 丂 (การหายใจออก); 虎 hǔ เสือ (ด้านขวา, ส่วนบอกเสียง)

ที่มาของตัวอักษร: 號 เป็นอักษรรูป-เสียง ส่วนด้านซ้าย 号 สื่อถึงปากที่ 口 เปล่งเสียงออกมา 丂 ส่วนด้านขวา 虎 hǔ (เสือ) ให้เสียงอ่าน เดิมทีตัวอักษรนี้แทนเสียงคำรามอันทรงพลัง ต่อมาโดยการขยายความหมาย 號 จึงกลายเป็น "เสียงร้อง, การเรียก" แล้วจึงเป็น "เครื่องหมาย, หมายเลข" คือสิ่งที่ใช้แยกแยะ ในการใช้งานทั่วไป คำนี้ใช้บอกวันที่ของเดือน: 幾號 jǐ hào "วันที่เท่าไร?" การทำให้ง่ายขึ้นเป็น 号 ได้ตัดส่วนบอกเสียง 虎 ออก

時 shí: เวลา, ช่วงเวลา, ชั่วโมง

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 日 rì ดวงอาทิตย์ (ด้านซ้าย); 寺 sì วัด, อาราม (ด้านขวา, ส่วนบอกเสียง)

ที่มาของตัวอักษร: 時 เป็นอักษรรูป-เสียง หมวดนำที่เป็นดวงอาทิตย์ 日 บอกความหมายเดิม คือ ฤดูกาล วัฏจักรของดวงอาทิตย์ และเวลาที่ผ่านไป ส่วนด้านขวา 寺 sì ทำหน้าที่บอกเสียง ต่อมาโดยการขยายความหมาย 時 จึงหมายถึงเวลาโดยทั่วไป ช่วงเวลาหนึ่ง หรือชั่วโมง การทำให้ง่ายขึ้นเป็น 时 ได้เปลี่ยนส่วนด้านขวาเป็น 寸 cùn (นิ้ว)

讀 dú: อ่าน, เรียน

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 訁 คำพูด; 賣 ขาย
ที่มาของตัวอักษร: 讀 dú ประกอบด้วย 訁 yán (คำพูด, รูปตัวย่อของ 言) และ 賣 mài (ขาย) เดิมทีแทนการอ่านออกเสียงดัง เหมือนเวลาที่พ่อค้าร้องขายของในตลาด

來 lái: มา

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: อักษรภาพที่แทนรวงข้าวสาลี (มีทั้งหนวดและเมล็ด)

ที่มาของตัวอักษร: 來 เดิมทีเป็นอักษรภาพที่แทนรวงข้าวสาลีสุก โดยมีช่อย่อยห้อยลงมาทั้งสองข้างของก้าน ต่อมาตัวอักษรนี้ถูกยืมเสียงมาใช้ในความหมายว่า "มา" เพราะเส้นขีดของมันชวนให้นึกถึงการเคลื่อนที่ไปข้างหน้า ส่วนความหมายเดิมว่า "ข้าวสาลี" ถูกแทนที่ด้วยตัวอักษร 麥 mài (簡 麦) การทำให้ง่ายขึ้นเป็น 来 ได้ลดจำนวนเส้นขีดด้านในลงเล็กน้อย