เรียนภาษาจีน: การเขียนอักษรจีนตัวเต็มของบทที่ 2

กรุณาเลือกรูปแบบการแสดงลำดับขีดของตัวอักษร:

認 rèn: (จำได้, รู้จัก)
การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 言 คำพูด 忍 rěn อดทน
ที่มาของตัวอักษร: 認 ประกอบด้วยสองส่วน คือ หมวดนำคำพูด 讠 (รูปย่อของ 言 ซึ่งแปลว่า "คำพูด" หรือ "ภาษา") บอกความเกี่ยวข้องกับการสื่อสารหรือการรับรู้ และส่วนบอกเสียง 忍 rěn ซึ่งแปลว่า อดทน ทนได้ ส่วนประกอบทั้งสองสื่อถึงการ "จำได้" หรือ "ระบุตัวได้" ผ่านคำพูดหรือความรู้

วิวัฒนาการของตัวอักษร:

อักษรอาลักษณ์ อักษรบรรจง อักษรตัวย่อ
認 認 认
識 shí: (รู้, รู้จัก)
การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 言 คำพูด 戠 shì รวบรวม
ที่มาของตัวอักษร: 識 ประกอบด้วยหมวดนำคำพูด 讠 (รูปย่อของ 言) ซึ่งบอกความเกี่ยวข้องกับการสื่อสารหรือความรู้ และส่วนบอกเสียง 戠 shì (รวบรวม)

วิวัฒนาการของตัวอักษร:

อักษรสัมฤทธิ์ อักษรตราประทับ อักษรอาลักษณ์ อักษรบรรจง อักษรตัวย่อ
识 识 識 識 识
คำศัพท์:
  • 認識 rènshi: รู้จัก, ทำความรู้จัก สังเกตว่า shí ไม่ออกเสียงวรรณยุกต์ในคำนี้
興 xìng: (ความสนใจ, ความกระตือรือร้น)
การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 臼 (ครก) ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นรูปคลี่คลายของมือสองข้างที่โอบล้อม 同 ด้วยกัน
ที่มาของตัวอักษร: 興 ด้านบนประกอบด้วยสองส่วน 臼 (ครก) ซึ่งแท้จริงแล้วเป็นรูปคลี่คลายของมือสองข้างที่โอบล้อม 同 (ด้วยกัน) ส่วนขีดสองขีดด้านล่าง 八 ก็แทนมือสองข้างเช่นกัน เดิมทีตัวอักษรนี้สื่อถึงการรวมตัวกันหรือการช่วยกันยกของ ต่อมาจึงเปลี่ยนมาหมายถึงความรุ่งเรืองหรือความกระตือรือร้น

วิวัฒนาการของตัวอักษร:

อักษรกระดูกเสี่ยงทาย อักษรสัมฤทธิ์ อักษรตราประทับ อักษรอาลักษณ์ อักษรบรรจง อักษรตัวย่อ
興 兴 兴 興 興 兴
คำศัพท์:
  • 高興 gāoxìng: ดีใจ, มีความสุข
對 duì: หันหน้าเข้าหา, ต่อ, ถูกต้อง, แม่นยำ (เป็นส่วนหนึ่งของคำว่า "ขอโทษ" duìbùqǐ)
การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 业 อาชีพ 羊 แกะ (ไม่มีหาง) 寸 นิ้วหัวแม่มือ
ที่มาของตัวอักษร: 對 แสดงพุ่มไม้บนกองดินทางซ้ายและมือทางขวา สื่อถึงการดูแลต้นไม้อย่างดี แล้วจึงหมายถึงการเติบโตงอกงามของต้นไม้ ต่อมาถูกยืมมาใช้ในความหมาย "ถูกต้อง" และ "หันหน้าเข้าหา"

วิวัฒนาการของตัวอักษร:

อักษรกระดูกเสี่ยงทาย อักษรสัมฤทธิ์ อักษรตราประทับ อักษรอาลักษณ์ อักษรบรรจง อักษรตัวย่อ
對 对 对 對 對 对
คำศัพท์:
  • 對不起 duìbuqǐ: ขอโทษ, ขออภัย สังเกตว่า bù ไม่ออกเสียงวรรณยุกต์ในคำนี้
沒 méi: คำปฏิเสธของกริยา "มี" และของกริยาทุกตัวในบริบทอดีต

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 氵 น้ำ ส่วนด้านขวาเป็นรูปแปรของหอก 殳
ที่มาของตัวอักษร: 沒 méi เป็นอักษรรวมความ ประกอบด้วยน้ำ 氵 และในรูปโบราณที่สุดยังมีวังน้ำวนกับมืออีกด้วย เดิมแปลว่า "งมของขึ้นจากน้ำ" ต่อมาส่วนด้านขวาถูกแทนที่ด้วย 殳 shū ซึ่งเป็นส่วนประกอบที่แปลว่าหอก

วิวัฒนาการของตัวอักษร:

อักษรตราประทับ อักษรอาลักษณ์ อักษรบรรจง อักษรตัวย่อ
没 沒 沒 没
關 guān: ปิด

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 門 ประตู 幺 เส้นไหมเล็ก, 丱 ปอยผมสองปอย
ที่มาของตัวอักษร: 關 ประกอบด้วยประตู 門 และกลุ่มขีดที่แทนกลอนประตู 幺幺丱 ตัวอักษรนี้สื่อถึงประตูที่ปิดอยู่ แล้วจึงหมายถึงการ "ปิด" โดยทั่วไป

วิวัฒนาการของตัวอักษร:

อักษรตราประทับ อักษรอาลักษณ์ อักษรบรรจง อักษรตัวย่อ
关 關 關 关
係 xì: (ผูก, เชื่อมโยง) ใช้เดี่ยว ๆ ไม่ได้ และไม่ออกเสียงวรรณยุกต์ในคำว่า 關係 guānxi (ความเกี่ยวข้อง, ความสัมพันธ์)
การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 亻 คน 丿 ขีดเฉียง 幺 เส้นใยเล็ก 小 เล็ก
ที่มาของตัวอักษร: 係 xì เป็นอักษรรวมความ ตัวอักษรโบราณแสดงเชือกผูกปมสำหรับจดจำ แล้วจึงขยายความหมายเป็น "ผูก"

วิวัฒนาการของตัวอักษร:

อักษรสัมฤทธิ์ อักษรตราประทับ อักษรอาลักษณ์ อักษรบรรจง
系 系 係 系
คำศัพท์:
  • 沒關係 méi guānxi: ไม่เป็นไร