เรียนภาษาจีน: การเขียนอักษรจีนตัวเต็มของบทที่ 5

กรุณาเลือกรูปแบบการแสดงลำดับขีดของตัวอักษร:

們 men: (คำแสดงพหูพจน์)

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 亻 คน (รูปแปรของ 人) 門 mén ประตู
ที่มาของตัวอักษร: 們 men เป็นอักษรรูป-เสียง ประกอบด้วยส่วนที่แปลว่ามนุษย์ 亻 และประตู 門 mén ซึ่งบอกแนวทางการออกเสียง

วิวัฒนาการของตัวอักษร:

อักษรอาลักษณ์ อักษรบรรจง อักษรตัวย่อ
們 們 们

國 guó: ประเทศ

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 囗 wéi กรอบล้อม, เขตแดน 或 huò (อยู่ข้างใน) มือที่ถืออาวุธด้ามยาวคอยปกป้องดินแดน

ที่มาของตัวอักษร: 國 guó เป็นอักษรรวมความ กรอบสี่เหลี่ยมด้านนอก 囗 แทนกำแพงป้อมปราการของดินแดนหรือเมือง ส่วนภายในนั้น 或 เป็นรูปมือถืออาวุธด้ามยาว 戈 เพื่อป้องกันพื้นที่ที่มีขอบเขต (口 แทนเมือง 一 แทนเขตแดน) ทั้งหมดจึงสื่อถึงดินแดนที่มีกำลังอาวุธคุ้มครองอยู่ นั่นคือประเทศ

วิวัฒนาการของตัวอักษร:

อักษรสัมฤทธิ์ อักษรตราประทับ อักษรอาลักษณ์ อักษรบรรจง อักษรตัวย่อ
国 国 國 國 国

漢 hàn: ฮั่น (ชนชาติ, ราชวงศ์, ภาษาจีน)

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 氵 shuǐ น้ำ (หมวดนำน้ำ) 𦰩 ส่วนบอกเสียง (คนถือสิ่งของอยู่เหนือไฟ)

ที่มาของตัวอักษร: 漢 hàn เดิมหมายถึงแม่น้ำฮั่น (漢水 Hàn shuǐ) ซึ่งเป็นสาขาสำคัญของแม่น้ำแยงซีในจีนตอนกลาง ราชวงศ์ฮั่น (漢朝 Hàn cháo, 206 ปีก่อนคริสตกาล – ค.ศ. 220) ได้ชื่อมาจากดินแดนนี้ และโดยการขยายความ ชนชาติจีนกลุ่มใหญ่จึงถูกเรียกว่า 漢人 Hànrén ภาษาของพวกเขาเรียกว่า 漢語 Hànyǔ และตัวเขียนของพวกเขาเรียกว่า 漢字 Hànzì ตัวอักษรนี้เป็นอักษรรูป-เสียง ประกอบด้วยหมวดนำน้ำ 氵 อยู่ด้านซ้าย และส่วนบอกเสียงที่ซับซ้อนอยู่ด้านขวา

วิวัฒนาการของตัวอักษร:

อักษรสัมฤทธิ์ อักษรตราประทับ อักษรอาลักษณ์ อักษรบรรจง อักษรตัวย่อ
汉 汉 漢 漢 汉
語 yǔ: (ภาษา)

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 訁 คำพูด 五 ห้า 口 ปาก

ที่มาของตัวอักษร: 語 เป็นอักษรรูป-เสียงที่ประกอบด้วยส่วนที่แปลว่าคำพูด 訁 และส่วนประกอบบอกเสียง 吾 wú เดิมที 語 สื่อถึงการแลกเปลี่ยนถ้อยคำ โดยรวมการพูด (言) เข้ากับส่วนบอกเสียงที่ชวนให้นึกถึงคำสรรพนาม "พวกเรา" (吾)

วิวัฒนาการของตัวอักษร:

อักษรสัมฤทธิ์ อักษรตราประทับ อักษรอาลักษณ์ อักษรบรรจง อักษรตัวย่อ
语 语 語 語 语
說 shuō: พูด
การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 訁 คำพูด 八 แปดกลับหัว 口 ปาก 儿 ขาของคน (หมวดนำอยู่ด้านล่างของตัวอักษร) เป็นอักษรรูป-เสียงที่ประกอบด้วยส่วนที่แปลว่าคำพูด 訁 และส่วนประกอบ 兌 duì ส่วนหลังนี้เดิมมีความหมายว่า "แลกเปลี่ยน" หรือ "เปลี่ยนรูป" จึงให้ทั้งแนวทางการออกเสียงและแนวคิดเรื่องการแลกเปลี่ยนถ้อยคำ ตัวอักษร 說 จึงหมายถึงการ พูด, อธิบาย หรือ โน้มน้าว สะท้อนความเชื่อมโยงระหว่างการสื่อสารกับการแลกเปลี่ยนทางภาษา

วิวัฒนาการของตัวอักษร:

อักษรตราประทับ อักษรอาลักษณ์ อักษรบรรจง อักษรตัวย่อ
说 說 說 说

寫 xiě: เขียน

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 宀 mián หลังคา 舄 xì (นกสาลิกา นกที่ชอบเก็บสิ่งของมาเรียงไว้ ในที่นี้ทำหน้าที่บอกเสียง)

ที่มาของตัวอักษร: 寫 xiě เป็นอักษรรูป-เสียง หมวดนำ 宀 mián แทนหลังคา (บ้าน) เดิมทีตัวอักษรนี้มีความหมายว่า "จัดวางสิ่งของไว้ใต้หลังคา" จึงเกิดความหมายที่ขยายออกมาว่า "บันทึกเป็นลายลักษณ์อักษร, เขียน" ส่วนด้านล่าง 舄 xì ทำหน้าที่บอกเสียง

วิวัฒนาการของตัวอักษร:

อักษรตราประทับ อักษรอาลักษณ์ อักษรบรรจง อักษรตัวย่อ
写 寫 寫 写

會 huì: ทำได้, ทำเป็น มาพบกัน

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 亼 jí ฝาปิด / การรวบรวม (อยู่ด้านบน) 曾 céng การซ้อนทับกัน (อยู่ตรงกลางและด้านล่าง)

ที่มาของตัวอักษร: 會 huì เดิมเป็นอักษรภาพที่แสดงภาชนะพร้อมฝาปิดที่ปิดครอบอาหารที่วางซ้อนกันอยู่ ส่วนบน 亼 สื่อถึงฝาที่รวบทุกอย่างเข้าด้วยกัน ส่วนล่างสื่อถึงสิ่งที่มารวมกัน จากความหมายแรกคือ "รวบรวม, มาบรรจบกัน" จึงเกิดความหมายในปัจจุบันว่า "มาพบกัน, ประชุมกัน" แล้วจึงเป็น "ทำได้, ทำเป็น" (โดยนัยคือได้รวมเงื่อนไขที่จำเป็นครบแล้ว)

วิวัฒนาการของตัวอักษร:

อักษรสัมฤทธิ์ อักษรตราประทับ อักษรอาลักษณ์ อักษรบรรจง อักษรตัวย่อ
会 会 會 會 会