Geleneksel karakterler 7

東 dōng: doğu (ana yön).

Karakterin yazımı:

Bileşenler: 日 rì güneş; 木 mù ağaç.

Köken: 東 dōng şunu gösteren bir ideogramdır: güneş 日 bir ağacın dalları arasından yükseliyor 木. Güneş doğuda doğduğu için bu karakter doğu yönünü belirtir.

還 hái (ya da huán): daha, ayrıca (hái); geri vermek, geri dönmek (huán).

Karakterin yazımı:

Bileşenler: 睘 huán ses öğesi (bir giysinin üzerinde bir göz; geri dönüşü çağrıştırır); 辶 chuò yürümek (hareket bileşeni, en son yazılır).

Köken: 還 bir ses-anlam bileşiğidir. Şu bileşen 辶 hareket (yürümek, ilerlemek) fikrini verir, şu öğe ise 睘 huán okunuşu sağlar. Karakter başlangıçta bir dönüşü, dairesel bir yolculuğu çağrıştırır. İki okunuş geliştirmiştir: huán "geri vermek, geri dönmek" (örneğin 還錢 huán qián "borcu ödemek") ve hái "daha, ayrıca" (örneğin 還有 háiyǒu "bir de var").

機 jī: makine, düzenek.

Karakterin yazımı:

Bileşenler: 木 mù ağaç, odun; 幾 jǐ ses öğesi (kaç, neredeyse).

Köken: 機 bir ses-anlam bileşiğidir. Odun bileşeni 木 başlangıçta ahşap bir düzeneğin (tatar yayı ya da onun tetik mekanizmasının) söz konusu olduğunu gösterir, şu öğe ise 幾 jǐ okunuşu sağlar. Genişleyerek 機 her türlü mekanik aygıtı belirtir: 手機 shǒujī "cep telefonu", 飛機 fēijī "uçak".

書 shū: kitap; yazmak.

Karakterin yazımı:

Bileşenler: 聿 yù fırça tutan bir el; 曰 yuē demek, söylemek.

Köken: 書 şunu gösteren birleşik bir ideogramdır: fırça tutan bir el 聿 bir ağzın ya da bir sözün üzerinde 曰. Bu, sözü yazıya geçirme edimini çağrıştırır. İlk anlamı "yazmak"tır, sonra genişleyerek "kitap, yazılı eser" anlamını kazanmıştır.

這 zhè: bu (yakını gösteren işaret sözcüğü).

Karakterin yazımı:

Bileşenler: 言 yán söz; 辶 chuò yürümek (hareket bileşeni, en son yazılır).

Köken: 這 şu bileşenlerden oluşan bir ideogramdır: hareket bileşeni 辶 ve 言 yán (söz). Konuşana yakın olanı belirtmek için işaret sözcüğü olarak kullanılır. Basitleştirilmiş biçimde 言 şu karakterle değiştirilmiştir: 文 wén (yazı); bu değişiklik şu karakterde görülür: 这.