Πολιτισμός 5
Μάθετε κινεζικά: πολιτισμός, ενότητα 5
Ο διάλογος της ενότητας 5 αφορά τις εθνικότητες και τις γλώσσες. Είναι η ευκαιρία να καταλάβετε πώς οι Κινέζοι ονομάζουν τη χώρα τους, πώς σχηματίζονται τα ονόματα των χωρών στα κινεζικά, και να ανακαλύψετε τη χρήση του ευγενικού τύπου 您 .
1. Οι διάφορες λέξεις για να μιλήσετε για την Κίνα
Στα ελληνικά, έχουμε μόνο μία λέξη: "η Κίνα". Στα κινεζικά, υπάρχουν πολλές, καθεμία με διαφορετική απόχρωση:
中国 , κυριολεκτικά "η χώρα του μέσου" ⟶ η Κίνα. Είναι το επίσημο και πιο συνηθισμένο όνομα. 中 σημαίνει "μέση, κέντρο" και το 国 σημαίνει "χώρα". Αυτή η ονομασία αντανακλά την παραδοσιακή αντίληψη σύμφωνα με την οποία η Κίνα θεωρούσε τον εαυτό της ως το κέντρο του πολιτισμένου κόσμου, περιτριγυρισμένη από περιφερειακούς λαούς.
Συναντάμε επίσης:
- 中华 , "η λαμπρότητα του μέσου". Πιο λόγιος και επίσημος όρος, που χρησιμοποιείται στην επίσημη ονομασία της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας: 中华人民共和国 .
- 华 , χρησιμοποιείται συχνά για να δηλώσει τους Κινέζους του εξωτερικού (华人 ) ή τον κινεζικό πολιτισμό γενικότερα.
Τέλος, η συνηθισμένη λέξη για να πείτε "χώρα" στα κινεζικά είναι 国家 . Αυτή η λέξη αποτελείται από το 国 (χώρα, κράτος) και το 家 (οικογένεια, σπιτικό). "Χώρα" λέγεται λοιπόν κυριολεκτικά "κράτος-οικογένεια". Δεν είναι τυχαίο: στον κινεζικό πολιτισμό, η χώρα εκλαμβάνεται ως προέκταση της οικογένειας. Όπως είναι κανείς πιστός και αφοσιωμένος στην οικογένειά του, το ίδιο είναι και στη χώρα του.
Αυτός ο συναισθηματικός δεσμός ανάμεσα στο έθνος και την οικογένεια εξηγεί την υπερηφάνεια και την προσκόλληση που πολλοί Κινέζοι νιώθουν για τη χώρα τους. Εξηγεί επίσης μια ερώτηση που οι Δυτικοί στην Κίνα ακούν πολύ συχνά:
你喜欢中国吗？ : "Σου αρέσει η Κίνα;"
Αυτή η ερώτηση, που τίθεται με ένα μείγμα περιέργειας και υπερηφάνειας, είναι πολύ συνηθισμένη. Μπορεί να ξαφνιάσει έναν Έλληνα: δύσκολα φαντάζεται κανείς να ρωτά έναν Κινέζο τουρίστα στην Αθήνα: "Σας αρέσει η Ελλάδα;" Αλλά στην Κίνα, είναι μια φυσική χειρονομία: σας υποδέχονται στη "μεγάλη οικογένεια" και ελπίζουν ότι νιώθετε άνετα εκεί.
Απαντήστε 喜欢！ "Ναι, μου αρέσει!". Μια απάντηση με επιφυλάξεις, ή ακόμα χειρότερα αρνητική, φέρνει τον συνομιλητή σας σε δύσκολη θέση, λίγο σαν καλεσμένο που θα εξηγούσε στους οικοδεσπότες του τι δεν πάει καλά στο σπίτι τους. Δεν πρόκειται για υποκρισία, είναι το ύφος που αναμένεται. Τις επιφυλάξεις σας θα τις κρατήσετε για μια πιο προσωπική κουβέντα, όπου θα γίνουν πολύ καλά δεκτές, καμιά φορά μάλιστα θα σας τις προλάβουν.
2. Τα διάφορα ονόματα της κινεζικής γλώσσας
Η ίδια η κινεζική γλώσσα φέρει πολλά ονόματα, και η διαφορά ανάμεσά τους δεν είναι μόνο ζήτημα λεξιλογίου: αντανακλά τη γλωσσική ιστορία της Κίνας:
中文 , κυριολεκτικά "ο γραπτός λόγος του μέσου" ή "η γραπτή γλώσσα της Κίνας". Ο χαρακτήρας 文 δηλώνει εδώ τον γραπτό λόγο, τη λόγια κουλτούρα.
Αυτός ο όρος έχει ιδιαίτερη ιστορική σημασία. Επί χιλιετίες, η Κίνα υπήρξε μια χώρα μεγάλης γλωσσικής ποικιλομορφίας: οι κάτοικοι διαφορετικών περιοχών μιλούσαν (και μιλούν ακόμα) προφορικές γλώσσες αμοιβαία ακατανόητες (καντονέζικα, γου, μιν, χάκα, κ.λπ.). Όμως όλοι μοιράζονταν μια κοινή γραπτή γλώσσα: το 文言 , ή "κλασικά κινεζικά".
Το 文言 ήταν μια αμιγώς γραπτή γλώσσα, που χρησιμοποιούνταν στη διοίκηση, τη λογοτεχνία, τη φιλοσοφία και τις επίσημες συναλλαγές. Ένας λόγιος από την Καντόνα και ένας λόγιος από το Πεκίνο δεν καταλάβαιναν ο ένας τον άλλον προφορικά, αλλά μπορούσαν όμως να αλληλογραφούν χωρίς δυσκολία. Αυτή η κοινή γραπτή γλώσσα εξασφάλισε την πολιτισμική ενότητα της Κίνας μέσα στους αιώνες. Το βρίσκω πάντα χρήσιμο να το θυμίζω: εκεί όπου η Ευρώπη κατακερματίστηκε σε εθνικές γλώσσες, η Κίνα κράτησε χάρη στη γραφή.
Ο όρος 中文 παραπέμπει λοιπόν σε αυτή την πραγματικότητα: τη γλώσσα όλης της Κίνας, εκείνη που υπερβαίνει τις τοπικές προφορικές διαφορές μέσω του γραπτού λόγου. Σήμερα, η λέξη δηλώνει την κινεζική γλώσσα στο σύνολό της, γραπτή και προφορική.
汉语 , η γλώσσα των Χαν, της πλειονοτικής εθνότητας (92% του πληθυσμού). Ο χαρακτήρας 语 δηλώνει την προφορική γλώσσα. Αυτός ο όρος δίνει λοιπόν έμφαση στην προφορική διάσταση και προσδιορίζει ειδικά τη γλώσσα της εθνότητας Χαν, σε αντιδιαστολή με τις γλώσσες των άλλων 55 εθνοτικών μειονοτήτων της Κίνας.
Συναντάμε επίσης:
- 普通话 , η "κοινή γλώσσα", δηλαδή τα τυπικά μανδαρινικά. Είναι η επίσημη γλώσσα που διδάσκεται στα σχολεία και χρησιμοποιείται στα μέσα ενημέρωσης. Προωθήθηκε τον 20ό αιώνα για να ενοποιήσει την προφορική επικοινωνία σε όλη τη χώρα.
- 汉字 , οι "χαρακτήρες των Χαν", δηλαδή οι ίδιοι οι κινεζικοί χαρακτήρες.
- 中文: η κινεζική γλώσσα γενικά, γραπτή και προφορική, ιστορικά συνδεδεμένη με την κοινή γραπτή γλώσσα;
- 汉语: η προφορική γλώσσα των Χαν, η έμφαση δίνεται στον προφορικό λόγο;
- 普通话: τα τυπικά μανδαρινικά, το σύγχρονο επίσημο πρότυπο.
3. Πώς σχηματίζονται τα ονόματα των χωρών στα κινεζικά;
Τα ονόματα των χωρών στα κινεζικά είναι φωνητικές μεταγραφές. Η διαδικασία είναι η εξής: επιλέγει κανείς κινεζικούς χαρακτήρες των οποίων η προφορά πλησιάζει το αρχικό όνομα της χώρας, έπειτα συμπτύσσει αυτή τη μεταγραφή κρατώντας συχνά μόνο τον πρώτο χαρακτήρα, στον οποίο προσθέτει το 国 (χώρα).
- France → 法兰西 (μεταγραφή του "France") → συμπτύσσεται σε 法国
- England → 英格兰 (μεταγραφή του "England") → συμπτύσσεται σε 英国
- America → 美利坚 (μεταγραφή του "America") → συμπτύσσεται σε 美国
- Deutschland → 德意志 (μεταγραφή του "Deutschland") → συμπτύσσεται σε 德国
Διαβάζει κανείς συχνά ότι το 法国 σημαίνει "η χώρα του νόμου", 美国 "η όμορφη χώρα" ή 英国 "η ηρωική χώρα". Είναι όμορφο, αλλά δεν είναι η αρχική σημασία.
Οι χαρακτήρες 法, 美, 英, 德 έχουν βεβαίως δική τους σημασία στα κινεζικά (νόμος, όμορφος, ηρωικός, αρετή), αλλά δεν επιλέχθηκαν για αυτή τη σημασία. Επιλέχθηκαν για την προφορά τους, εκείνη της πρώτης συλλαβής της μεταγραφής. Το ότι η σημασία είναι κολακευτική δεν είναι ούτε αυτό εντελώς τυχαίο: με ίδια προφορά, προτιμά κανείς προφανώς έναν χαρακτήρα καλού οιωνού.
Προσοχή, δεν ακολουθούν όλα τα ονόματα χωρών αυτό το μοντέλο. Η Ιαπωνία λέγεται 日本 ("η προέλευση του ήλιου"), που είναι μετάφραση της σημασίας και όχι φωνητική μεταγραφή. Η Ισπανία λέγεται 西班牙 (πλήρης φωνητική μεταγραφή, χωρίς σύμπτυξη με το 国).
Για να εκφράσετε την εθνικότητα, προσθέτετε απλώς το 人
(άτομο) μετά το όνομα της χώρας:
中国人 ένας Κινέζος,
法国人 ένας Γάλλος,
美国人 ένας Αμερικανός.
4. Η χρήση του 您
Στον διάλογο, η Bai Xue χρησιμοποιεί το 您 για να απευθυνθεί στον δάσκαλο Li: 您是中国人吗？: "Είστε Κινέζος;"
您 είναι ο ευγενικός τύπος του 你 (εσύ). Χρησιμοποιείται για να δηλώσει τον σεβασμό προς τον συνομιλητή, ιδίως:
- προς τους ηλικιωμένους·
- προς τους ιεραρχικά ανωτέρους (δάσκαλο, αφεντικό, κ.λπ.)·
- στα επίσημα πλαίσια (επίσημη συνάντηση, εμπόριο, εξυπηρέτηση)·
- προς τους αγνώστους από ευγένεια.
Κοιτάξτε τον χαρακτήρα: το 您 αποτελείται από το 你 (εσύ) τοποθετημένο πάνω στο 心 (η καρδιά). Ένα "εσύ" που απευθύνεται με την καρδιά. Είναι το είδος της εικόνας από τις οποίες είναι γεμάτη η κινεζική γλώσσα.
您 χρησιμοποιείται κυρίως στον βορρά της Κίνας, και ιδιαίτερα στο Πεκίνο, όπου η χρήση του είναι πολύ συνηθισμένη στην καθημερινή ζωή. Στον νότο, είναι λιγότερο συχνό στον προφορικό λόγο, αλλά παραμένει κατανοητό και εκτιμημένο παντού.
Δεν υπάρχει συνηθισμένος πληθυντικός τύπος. Θα πούμε 你们 (εσείς) ακόμα και σε επίσημο πλαίσιο, αν και το 您们 υπάρχει περιθωριακά.