อักษรจีนตัวเต็ม 7

東 dōng: ทิศตะวันออก

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 日 rì ดวงอาทิตย์ 木 mù ต้นไม้

ที่มาของตัวอักษร: 東 dōng เป็นอักษรรวมความ แทนดวงอาทิตย์ 日 ที่กำลังขึ้นผ่านกิ่งก้านของต้นไม้ 木 ดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออก ตัวอักษรนี้จึงหมายถึงทิศตะวันออก

還 hái (หรือ huán): อีก, เพิ่มเติม (hái) คืน, ส่งกลับ (huán)

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 睘 huán ส่วนบอกเสียง (ดวงตาเหนือเสื้อผ้า สื่อถึงการกลับคืน) 辶 chuò เดิน (หมวดนำของการเคลื่อนที่ เขียนเป็นลำดับสุดท้าย)

ที่มาของตัวอักษร: 還 เป็นอักษรรูป-เสียง หมวดนำ 辶 บอกความหมายเรื่องการเคลื่อนที่ (เดิน, เคลื่อนย้าย) ส่วน 睘 huán บอกเสียงอ่าน ตัวอักษรนี้เดิมสื่อถึงการกลับคืน การเดินทางเป็นวงกลม ต่อมามีสองการอ่าน: huán "คืน, ส่งกลับ" (เช่นใน 還錢 huán qián "ใช้หนี้") และ hái "อีก, เพิ่มเติม" (เช่นใน 還有 háiyǒu "ยังมีอีก")

機 jī: เครื่องจักร, กลไก

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 木 mù ต้นไม้, ไม้ 幾 jǐ ส่วนบอกเสียง (เท่าไร, เกือบ)

ที่มาของตัวอักษร: 機 เป็นอักษรรูป-เสียง หมวดนำที่แปลว่าไม้ 木 บอกว่าเดิมหมายถึงอุปกรณ์ที่ทำจากไม้ (หน้าไม้หรือกลไกลั่นไก) ส่วน 幾 jǐ บอกเสียงอ่าน ต่อมาขยายความ 機 จึงหมายถึงเครื่องกลทุกชนิด: 手機 shǒujī "โทรศัพท์มือถือ", 飛機 fēijī "เครื่องบิน"

書 shū: หนังสือ เขียน

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 聿 yù มือที่จับพู่กัน 曰 yuē พูด, กล่าว

ที่มาของตัวอักษร: 書 เป็นอักษรรวมความ แทนมือที่จับพู่กัน 聿 อยู่เหนือปากหรือคำพูด 曰 สื่อถึงการบันทึกคำพูดเป็นลายลักษณ์อักษร ความหมายแรกคือ "เขียน" ต่อมาขยายความเป็น "หนังสือ, งานเขียน"

這 zhè: นี่, นี้ (คำชี้เฉพาะที่อยู่ใกล้)

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 言 yán คำพูด 辶 chuò เดิน (หมวดนำของการเคลื่อนที่ เขียนเป็นลำดับสุดท้าย)

ที่มาของตัวอักษร: 這 เป็นอักษรรวมความ ประกอบด้วยหมวดนำของการเคลื่อนที่ 辶 และ 言 yán (คำพูด) ใช้เป็นคำชี้เฉพาะสำหรับสิ่งที่อยู่ใกล้ผู้พูด รูปตัวย่อได้แทนที่ 言 ด้วย 文 wén (การเขียน) ในตัวอักษร 这