อักษรจีนตัวเต็ม 1

嗎 ma: คำเสริมท้ายประโยคคำถาม

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 口 ปาก; 马 ม้า
ที่มาของตัวอักษร: 嗎 ma เป็นอักษรรูป-เสียง ประกอบด้วย 口 (ปาก) ซึ่งสื่อถึงการอ้าปากพูดหรือถาม และ 馬 mǎ (ม้า) ซึ่งบอกเสียงอ่านของตัวอักษร

氣 qì: (ลมหายใจ) ไม่ใช้เดี่ยว ๆ และจะเสียวรรณยุกต์ไปในคำว่า kèqi "สุภาพ เกรงใจ"
การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 气 ลมหายใจ; 米 ข้าว
ที่มาของตัวอักษร: 气 เป็นอักษรภาพ เดิมเป็นภาพกลุ่มไอหมอกที่ลอยขึ้น น่าแปลกที่รูปตัวย่อกลับย้อนกลับไปเป็นรูปที่เก่าแก่ที่สุด ภายหลังได้เพิ่มส่วนประกอบที่หมายถึงข้าว 米 เข้าไป กลายเป็นรูปตัวเต็ม 氣 ส่วน 气 ก็คือ "ชี่" อันเลื่องชื่อ (เขียนแบบเก่าว่า CHI) พลังที่ผู้ฝึกศิลปะการต่อสู้ฝึกฝน และที่เข็มฝังเข็มใช้ระบายหรือบำรุง

見 jiàn: เห็น, มองเห็น
การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 見 เป็นส่วนประกอบของตัวอักษร
ที่มาของตัวอักษร: 見 jiàn อักษรรวมความ ประกอบด้วยส่วนที่หมายถึงตา 目 และคน 人 มีความหมายว่า "เห็น, มองเห็น" มาตั้งแต่เดิมจนถึงปัจจุบัน

謝 xiè: (ขอบคุณ)
การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบของตัวอักษร: 言 คำพูด; 身 ร่างกาย; 寸 นิ้วหัวแม่มือ
ที่มาของตัวอักษร: 谢 xiè เป็นอักษรรวมความ รูปตัวเต็มโบราณเป็นภาพสิ่งของที่ยื่นให้ด้วยสองมือ จนถึงทุกวันนี้ ในจีนการยื่นของด้วยสองมือยังถือว่าสุภาพกว่า การทำให้ตัวอักษรเรียบง่ายขึ้นทำให้เกิดวิวัฒนาการเป็นสามส่วนประกอบดังที่เห็นในที่นี้