Geleneksel karakterler 9

號 hào: numara, ayın günü (sözlü dilde).

Karakterin yazımı:

Bileşenler: 号 hào bağırış (solda), şunlardan oluşur: 口 (ağız) ve 丂 (nefes verme); 虎 hǔ kaplan (sağda, ses öğesi).

Köken: 號 bir ses-anlam bileşiğidir. Soldaki 号 bir ağzı 口 ve çıkardığı sesi 丂 canlandırır; sağdaki 虎 hǔ (kaplan) ise okunuşu sağlar. Karakter başlangıçta güçlü bir kükremeyi gösteriyordu. Genişleyerek 號 "bağırış, çağrı", sonra da "işaret, numara" (ayırt edici bir im) anlamına gelmiştir. Günlük kullanımda ayın gününü belirtmeye yarar: 幾號 jǐ hào "ayın kaçı?". Basitleştirilmiş biçim 号 ses öğesini kaldırmıştır: 虎.

時 shí: zaman, an, saat.

Karakterin yazımı:

Bileşenler: 日 rì güneş (solda); 寺 sì tapınak, manastır (sağda, ses öğesi).

Köken: 時 bir ses-anlam bileşiğidir. Güneş bileşeni 日 özgün anlamı gösterir: mevsimler, güneş döngüleri, akıp giden zaman. Sağ taraf 寺 sì ses göstergesi işlevi görür. Genişleyerek 時 genel olarak zamanı, bir anı, bir saati belirtir. Basitleştirilmiş biçim 时 sağ tarafı şununla değiştirmiştir: 寸 cùn (parmak boyu).

讀 dú: okumak, öğrenim görmek

Karakterin yazımı:

Bileşenler: 訁 söz; 賣 satmak.
Köken: 讀 dú şu bileşenlerden oluşur: 訁 yán (söz) ve 賣 mài (satmak). Başlangıçta, pazarda satış yaparken olduğu gibi yüksek sesle okuma eylemini gösteriyordu.

來 lái: gelmek.

Karakterin yazımı:

Bileşenler: kılçıkları ve taneleriyle bir buğday başağını gösteren piktogram.

Köken: 來 aslında olgun bir buğday başağını gösteren bir piktogramdır; başakçıklar sapın iki yanına sarkar. Karakter daha sonra "gelmek" anlamı için ses bakımından ödünç alınmıştır; çizgileri ilerleyen bir hareketi çağrıştırır. Özgün "buğday" anlamı ise şu karaktere geçmiştir: 麥 mài (簡 麦). Basitleştirilmiş biçim 来 içteki çizgilerin sayısını biraz azaltmıştır.