Geleneksel karakterler 6

兩 liǎng: iki (ölçü birim sözcüklerini, saatleri vb. saymak için kullanılır).

Karakterin yazımı:

Bileşenler: 一 yī bir (üstteki çizgi); 冂 jiǒng sınır, dış çizgi; 入 rù girmek (içeride iki kez bulunur).

Köken: 兩 liǎng başlangıçta yan yana konmuş bir çift özdeş nesneyi gösterir: iki 入 ("girmek") ortak bir sınırın altında bakışımlı yerleştirilmiştir: 冂 ve üstlerinde yatay bir çizgi vardır: 一. Bu karakter "iki" anlamına gelir ve çiftler ya da miktarlar için kullanılır (buna karşılık 二 èr, sayarken kullanılan soyut sayıdır).

媽 mā: (anne)

Karakterin yazımı:

Bileşenler: 女 kadın; 馬 at.
Köken: 媽 mā. Karakter, kadın (anne) figürü düşüncesini şu bileşenin taşıdığı "ma" okunuşuyla birleştirir: 馬. Sonra özellikle anneyi belirtmek üzere evrildi; çoğu zaman sevgi dolu bir biçimde kullanılır.

個 gè: genel ölçü birim sözcüğü (kişileri, nesneleri vb. saymak için en yaygın olanı).

Karakterin yazımı:

Bileşenler: 亻 rén insan (şunun değişkesi: 人, bileşiklerde kullanılır); 固 gù sağlam, katı (okunuş göstergesi).

Köken: 個 gè şu bileşenlerden oluşan bir ses-anlam bileşiğidir: solda insan bileşeni 亻 ve sağda 固 gù bulunur; okunuşu bu ikinci öğe verir. Bu, Çincenin en genel ölçü birim sözcüğüdür ve pek çok farklı adı saymak için kullanılır: 一個人 yí gè rén "bir kişi", 兩個孩子 liǎng gè háizi "iki çocuk". Basitleştirilmiş biçim 个 yalnızca şunun alt bölümünü alır: 個.

兒 ér: oğul, çocuk; ek (okunuşta çoğu zaman r sesine hafifler).

Karakterin yazımı:

Bileşenler: 臼 jiù havan (burada yenidoğanın bıngıldağını, kafatasının tepesindeki açıklığı gösterir); 儿 rén insan bacakları (bileşiğin altında yer alan kişi karakterinin değişkesi).

Köken: 兒 ér bir çocuğu gösteren bir piktogramdır. Üst bölüm 臼 yenidoğanın başındaki bıngıldak açıklığını gösterir; alt bölüm 儿 ise bir kişinin bacaklarını gösterir. Genişleyerek 兒 "oğul, çocuk" anlamına gelir ve pek çok kelimede ek olarak da kullanılır; örneğin: 哪兒 nǎr "nerede?".