Karakterler 5

人 rén: insan, kişi

Karakterin yazımı:

Grafik bileşenler: 人 bir grafik bileşendir.
Köken: 人 rén bir piktogramdır. Eski yazıtlarda biçim, açıkça yandan görünen, yürüyen ya da ayakta duran bir insanı çağrıştırır.

们 men: (çoğul eki)

Karakterin yazımı:

Grafik bileşenler: 亻 insan (şunun değişkesi: 人); 门 mén kapı.
Köken: 们 men bir ses-anlam bileşiğidir. İnsan bileşeni 亻 ile kapı 门 mén bileşeninden oluşur; ikincisi okunuşu gösterir.

您 nín: siz (nazik hitap)

Karakterin yazımı:

Grafik bileşenler: 你 sen; 心 kalp.
Köken: 您 nín "sen" sözcüğüne (你) kalp (心) eklenerek oluşturulan nazik biçimdir; bu ekleme saygıyı belirtir. Burada birine "gönülden" hitap etme düşüncesi görülebilir.

国 guó: (ülke)

Karakterin yazımı:

Grafik bileşenler: 囗 çevrili alan, sınır; 玉 yeşim taşı.
Köken: 国 guó bir ideogramdır. İki öğeden oluşur: 囗 kapalı bir çevreyi ya da sınırlanmış bir alanı gösterir; çoğu kez belirlenmiş bir alanı, burada bir ülkenin toprağını belirtmek için kullanılır; içeride ise 玉 yù yeşim taşı bulunur. Bu, şu karakterin eski bir basitleştirmesidir: 國 şu iki öğeden oluşur: çevre 囗 ve 或; bu ikincisi bir kenti koruyan, mızrak tutan bir eli gösterir.

法 fǎ: (yasa)

Karakterin yazımı:

Grafik bileşenler: 氵 su; 土 toprak; 厶 özel, kişisel.
Köken: 法 fǎ başlangıçta şu karakterden oluşan bir ideogramdır: 灋; bu karakter iki öğenin birleşimidir: solda 氵 shuǐ, su; denge, düzenlilik ve tarafsızlık simgesi; sağda ise şu efsanevi yaratığı gösteren eski bir karakter: xièzhì 獬豸, iyiyi kötüden ayırt edebilen, tek boynuzlu bir teke benzeri bir hayvan. Bu hayvan suçluları boynuzuyla vurur, böylece adaletin simgesi sayılırdı. Karakter sonradan şu biçime basitleştirildi: 法; bu biçimde 氵 su korunur, buna 去 "gitmek" öğesi eklenir; bu öğe başlangıçta "ayrılmak, terk etmek" anlamına geliyordu.

美 měi: güzel olmak

Karakterin yazımı:

Grafik bileşenler: 羊 koyun; 大 büyük.
Köken: 美 měi iki öğeden oluşan bir ideogramdır: 羊 yáng (koyun) şunun üstünde: 大 dà (büyük). Geleneksel bir yorum burada büyük bir koyun görür; bu, eski Çin kültüründe bolluğun ve güzelliğin simgesidir. Başka bir kuram ise tüyden bir süs ya da törensel bir başlık takmış bir kişinin biçemleşmiş gösterimini önerir; bu da incelik ve uyum düşüncesini çağrıştırır.

英 yīng: (gelişen, çiçek)

Karakterin yazımı:

Grafik bileşenler: 艹 ot, bitki; 央 yāng orta, merkez.
Köken: 英 yīng iki öğeden oluşan bir ideogramdır: 艹 cǎo (ot ya da bitki) şunun üstünde: 央 yāng (merkez, orta). Başlangıçta 英 bir bitkinin çiçeğini (merkezdeki parlak öğeyi) gösteriyordu; sonradan genişleyerek "üstünlük" ya da "kahraman" anlamını aldı (otların arasındaki bir çiçek gibi, öne çıkanı simgeler). Bu karakter ayrıca canlılık ve görkem düşüncesini çağrıştırır.

文 wén: (yazı, dil)

Karakterin yazımı:

Grafik bileşenler: 文 bir grafik bileşendir.
Köken: 文 wén başlangıçta göğsünde süsleme desenleri bulunan, biçemleşmiş bir kişiyi gösteren eski bir piktogramdır. Bu karakter şu kavramları çağrıştırır: desen, yazı ve kültür. Çizilmiş izleri ya da desenleri simgeler; genişleyerek yazının kendisini, sonunda da yazınsal kültürü anlatır. Yapısında süslerle bezenmiş bir kişi görülebilir; ancak modern biçim bu çizimi basitleştirmiştir.

汉 hàn: (Çin, Han)

Karakterin yazımı:

Grafik bileşenler: 氵 su; 又 sağ el.
Köken: 汉 hàn şu geleneksel karakterin basitleştirilmiş biçimidir: 漢. Başlangıçta 漢 Han ırmağını gösteriyordu (漢水); bu karakter su bileşeni 氵 ile karmaşık bir ses bileşenini birleştiriyordu. Basitleştirilmiş biçim olan 汉 şu su bileşenini korur: 氵 ve sağ bölümü şununla değiştirir: 又 yòu; böylece yazımı kolaylaştırır. Bu karakter bugün Han etnik topluluğunu ve Han hanedanının (MÖ 206 – MS 220) mirası olan Çin kültürünü gösterir.

语 yǔ: (dil)

Karakterin yazımı:

Grafik bileşenler: 讠 söz; 五 beş; 口 ağız.
Köken: 语 yǔ şu geleneksel karakterin basitleştirilmiş biçimidir: 語. Bu, söz bileşeninden oluşan bir ses-anlam bileşiğidir: 讠 (şunun basitleştirilmiş biçimi: 言) ve ses bileşeni 吾 wú. Başlangıçta 語 sözlü alışverişi simgeliyordu; söylemi (言) "biz" zamirini çağrıştıran bir ses öğesiyle (吾) birleştiriyordu. Basitleştirilmiş biçim olan 语 bu mantığı korur: 讠 anlamı, 吾 ise okunuşu verir.

说 shuō: konuşmak
Karakterin yazımı:

Grafik bileşenler: 讠 söz; 八 ters sekiz; 口 ağız; 儿 oğul.
Köken: 说 shuō şu geleneksel karakterin basitleştirilmiş biçimidir: 說. Bu, söz bileşeninden oluşan bir ses-anlam bileşiğidir: 讠 (şunun basitleştirilmiş biçimi: 言) ve şu bileşen: 兑 duì. Başlangıçta "değiş tokuş etmek" ya da "dönüştürmek" anlamına gelen bu ikinci öğe, hem okunuş ipucu verir hem de sözlü alışveriş düşüncesini taşır. Böylece 说 karakteri şu eylemleri gösterir: konuşmak, açıklamak ya da ikna etmek; bu da iletişim ile dilsel alışveriş arasındaki bağı yansıtır.

写 xiě: yazmak
Karakterin yazımı:

Grafik bileşenler: 冖 örtmek; 与 vermek, "ve".
Köken: 写 xiě şu geleneksel karakterin basitleştirilmiş biçimidir: 寫. Başlangıçta 寫 şu bileşeni 宀 (çatı; bir iç mekânı simgeler) koymak ya da çoğaltmak eylemini çağrıştıran başka öğelerle birleştiriyordu. 1950'li yıllarda benimsenen basitleştirilmiş biçim 写 biçemleşmiş bir yapıyı korur: 冖 (örtmek) bileşeni şunun üstündedir: 与 (vermek, "ve"); bu da şu düşünceyi verir: aktarmak ya da kopyalamak. Bu karakter bugün yazma, betimleme ya da gösterme eylemini anlatır.

会 huì: (yapmayı) bilmek
Karakterin yazımı:

Grafik bileşenler: 人 insan; 二 iki; 厶 özel, kişisel.
Köken: 会 huì şu geleneksel karakterin basitleştirilmiş biçimidir: 會. Başlangıçta 會 içinde yiyecek bulunan, kapaklı bir kabı gösteriyordu (亼); buna şu öğe eşlik ediyordu: 曾 (bir kazandan çıkan buharı çağrıştıran eski bir karakter). Bu simge şu düşünceyi anlatıyordu: bir araya getirmek ya da toplamak; tıpkı bir tencerenin içindeki malzemeler gibi. Basitleştirilmiş biçim olan 会 üst bölümü korur: 人 (insan); geri kalanı basitleştirir ve artık şunu çağrıştırır: bir toplu buluşma ya da edinilmiş bir beceri (ustalık).

都 dōu: hepsi, hep
Karakterin yazımı:

Grafik bileşenler: 土 toprak; 丿 sola eğik çizgi; 日 güneş; 阝 şehir.
Köken: 都 dū/dōu şehir bileşeninden oluşan bir ses-anlam bileşiğidir: 阝 (sağda, şunun kısaltması: 邑) ve şu bileşen: 者 zhě (kişileştirme öğesi); burada okunuş ipucu görevi görür: içinde 者 bulunan karakterler çoğu kez şöyle okunur: zhu (ses ipucu daha çok sonu, yani finali gösterir). Başlangıçta 都 şunu gösteriyordu: bir başkent ya da önemli bir şehir; yerleşim yeri kavramını (阝) bir ses işaretiyle birleştiriyordu. Genişleyerek, zarf olarak "hepsi" ya da "tümüyle" anlamını kazandı (dōu); bu da merkezîleşmiş bir bütünlük düşüncesini yansıtır.

哪 nǎ: hangi, hangisi?

Karakterin yazımı:

Grafik bileşenler: 口 ağız; 阝 şehir; ortadaki öğe grafik bileşen sayılmaz.
Köken: 哪 nǎ iki öğeden oluşan bir ses-anlam bileşiğidir: 口 kǒu (ağız; dille ya da konuşmayla bir ilişkiyi gösterir) solda ve 那 nà ("bu/şu" anlamına gelir) sağda. 那 bileşeni başlıca okunuş işareti görevi görür; buna karşılık 口 sözlü soruyla ilgili anlamı taşır. Bu karakter "hangi" ya da "hangisi" gibi soru sözcükleri kurmak için kullanılır.