อักษรจีนตัวเต็ม 8

愛 ài: รัก, ความรัก

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 爫 zhǎo เล็บ, มือที่คว้าจับ (ด้านบน) 冖 mì ฝาปิด 心 xīn หัวใจ 夊 suī เท้าที่ก้าวช้า ๆ (ด้านล่าง)

ที่มาของตัวอักษร: 愛 สื่อถึงมือ 爫 ที่ยื่นมาคว้าหัวใจ 心 ซึ่งได้รับการปกป้องอยู่ใต้ฝา 冖 โดยทั้งหมดถูกพาไปด้วยก้าวเท้าที่ลังเล 夊 ที่ค่อย ๆ เดินเข้าหาอีกฝ่าย ความคิดแรกเริ่มคือความรู้สึกล้ำค่าที่เราปกป้องไว้และมอบให้ขณะเดินเข้าหาคนที่รัก รูปตัวย่อ 爱 ได้แทนที่ 心 + 夊 ด้วย 友 (เพื่อน) จึงเกิดคำเล่นสำนวนที่นิยมพูดกันว่า "ความรักแบบตัวย่อคือความรักที่ไร้หัวใจ"

歡 huān: ความยินดี, ความเบิกบาน (ใน 喜歡 xǐhuān "ชอบ, ชื่นชอบ")

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 雚 guàn นกกระสาหรือนกยาง (ด้านซ้าย เป็นส่วนบอกเสียง) 欠 qiàn ปากที่อ้ากว้าง (ด้านขวา)

ที่มาของตัวอักษร: 歡 เป็นอักษรรูป-เสียง 雚 guàn (นกกระสา) ให้เสียงอ่าน ส่วน 欠 qiàn สื่อถึงคนที่อ้าปากกว้าง ตัวอักษรนี้จึงสื่อถึงการเปล่งเสียงแสดงความยินดี คือตะโกนหรือหัวเราะด้วยความสุข ต่อมา 歡 จึงแปลว่า "ร่าเริง, ยินดี" เมื่อรวมกับ 喜 xǐ จะได้ 喜歡 xǐhuān "ชอบ, ชื่นชอบ"

貓 māo: แมว

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 豸 zhì หมวดนำของสัตว์ป่าลำตัวยาว ใช้กับสัตว์ตระกูลแมว (ด้านซ้าย) 苗 miáo ต้นกล้า, หน่ออ่อน (ด้านขวา เป็นส่วนบอกเสียง)

ที่มาของตัวอักษร: 貓 เป็นอักษรรูป-เสียง หมวดนำ 豸 บอกว่าเป็นสัตว์ลำตัวยาว (ใช้กับแมว เสือดาว ฯลฯ) ส่วน 苗 miáo ให้เสียงอ่านและชวนให้นึกถึงเสียงร้องของแมว ในรูปตัวย่อ 猫 หมวดนำ 豸 ถูกแทนที่ด้วย 犭 (รูปแปรของ 犬 ซึ่งแปลว่า "สุนัข")

隻 zhī: ลักษณนามของสัตว์ตัวเล็ก (แมว สุนัข นก…) zhǐ: เพียง, แค่

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 隹 zhuī นกหางสั้น (ด้านบน) 又 yòu มือขวา (ด้านล่าง)

ที่มาของตัวอักษร: 隻 เป็นอักษรรวมความที่สื่อถึงมือ 又 ที่จับนก 隹 ไว้ได้ เดิมทีหมายถึงการจับนกได้เพียงตัวเดียว (ตรงข้ามกับ 雙 shuāng ที่แปลว่า "นกสองตัว" ซึ่งแสดง 隹 สองตัว) ต่อมา 隻 จึงกลายเป็นลักษณนามของสัตว์ที่นับเป็นตัว ๆ (แมวหนึ่งตัว สุนัขหนึ่งตัว นกหนึ่งตัว…) ส่วนความหมายที่แตกออกมาว่า zhǐ "เพียง, แค่" เขียนแบบตัวย่อว่า 只

วิวัฒนาการของตัวอักษร:

อักษรกระดูกเสี่ยงทาย	อักษรสัมฤทธิ์	อักษรตราประทับ	อักษรบรรจง	อักษรตัวย่อ
			隻	只

點 diǎn: จุด, เล็กน้อย นาฬิกา (一點 yì diǎn = หนึ่งนาฬิกา)

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 黑 hēi สีดำ (ด้านซ้าย) 占 zhàn ยึดครอง (ด้านขวา เป็นส่วนบอกเสียง)

ที่มาของตัวอักษร: 點 เป็นอักษรรูป-เสียง หมวดนำ 黑 hēi (สีดำ) บอกความหมายเดิม คือรอยดำเล็ก ๆ หรือจุด 占 zhàn ให้เสียงอ่าน ต่อมา 點 จึงหมายถึงจุดหรือรอย และยังแปลว่า "เล็กน้อย" กับบอกเวลาเป็นชั่วโมงเต็มด้วย: 一點 yì diǎn "หนึ่งนาฬิกา"