อักษรจีนตัวเต็ม 6

兩 liǎng: สอง (ใช้สำหรับนับ — หน่วยวัด เวลา ฯลฯ)

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 一 yī หนึ่ง (ขีดด้านบน); 冂 jiǒng ขอบเขต, เส้นล้อม; 入 rù เข้า (ปรากฏสองครั้งอยู่ด้านใน)

ที่มาของตัวอักษร: 兩 liǎng เดิมทีแสดงภาพของสิ่งของเหมือนกันสองชิ้นวางเคียงคู่กัน คือ 入 ("เข้า") สองตัววางอย่างสมมาตรอยู่ใต้เส้นขอบร่วมกัน 冂 และมีขีดแนวนอนอยู่ด้านบน 一 ตัวอักษรนี้แปลว่า "สอง" ใช้กับของเป็นคู่หรือกับปริมาณ (ต่างจาก 二 èr ซึ่งเป็นตัวเลขเชิงนามธรรม)

媽 mā: (แม่)

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 女 ผู้หญิง; 馬 ม้า ตัวอักษรนี้ผสมความคิดเรื่องรูปผู้หญิง (แม่) เข้ากับเสียงอ่าน "ma" ที่มาจาก 馬 ต่อมาใช้หมายถึงแม่โดยเฉพาะ และมักใช้ในความหมายที่แสดงความรัก

個 gè: ลักษณนามทั่วไป (ใช้บ่อยที่สุดในการนับคน สิ่งของ ฯลฯ)

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 亻 rén คน (รูปแปรของ 人 เมื่ออยู่ในตัวอักษรประสม); 固 gù มั่นคง, แข็งแรง (ส่วนบอกเสียง)

ที่มาของตัวอักษร: 個 gè เป็นอักษรรูป-เสียง ประกอบด้วยหมวดนำที่แปลว่าคน 亻 อยู่ด้านซ้าย และ 固 gù อยู่ด้านขวา ซึ่งบอกการออกเสียง เป็นลักษณนามที่ใช้กว้างที่สุดในภาษาจีน ใช้นับคำนามได้หลากหลายมาก: 一個人 yí gè rén "หนึ่งคน", 兩個孩子 liǎng gè háizi "เด็กสองคน" รูปย่อ 个 คงไว้เพียงส่วนล่างของ 個.

兒 ér: ลูกชาย, เด็ก; คำเสริมท้าย (มักออกเสียงเบาเป็น r ในการออกเสียง)

การเขียนตัวอักษร:

ส่วนประกอบ: 臼 jiù ครก (ในที่นี้แทนกระหม่อมของทารกแรกเกิด ช่องเปิดบนกระโหลกศีรษะ); 儿 rén ขาของคน (รูปแปรของตัวอักษรที่แปลว่าคน เมื่ออยู่ด้านล่างของตัวอักษรประสม)

ที่มาของตัวอักษร: 兒 ér เป็นอักษรภาพที่แสดงภาพเด็ก ส่วนบน 臼 แสดงช่องเปิดของกระหม่อมบนศีรษะทารกแรกเกิด ส่วนล่าง 儿 แทนขาของรูปคน โดยขยายความหมายออกไป 兒 จึงหมายถึง "ลูกชาย, เด็ก" และยังใช้เป็นคำเสริมท้ายในคำหลายคำ เช่น 哪兒 nǎr "ที่ไหน?"